เป้าหมายคือทรายกาล กลิ่นอายนั้นในวินาทีที่ทรายกาลปรากฏขึ้น ก็ตอบสนองตามสัญชาตญาณเล็กน้อย จากนั้นก็เงียบลงทันที ซ่อนตัวกลับคืนไป
จิตสำนึกของหลูหลินค้นร่างกายตนเองอย่างถึงก้นบึ้ง
ตรวจสอบซ้ำไปหลายรอบ ทั่วทุกกระดูก เนื้อหนัง และพังผืดของร่างกาย ตรวจสอบครบทุกส่วน
ไม่พบสิ่งใดเลย
ความปั่นป่วนนั้นหายไปอย่างสะอาดหมดจด ไม่มีแม้แต่ร่องรอยตกค้างเหลืออยู่เลย
ว่าไม่ใช่มือที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ ข้อนี้หลูหลินแน่ใจอย่างยิ่ง
เครื่องมือทั้งปวงที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ ไม่ว่าจะเป็นวิธีคืนสู่ต้นกำเนิด เมล็ดกฎแห่งเวลา หรืออักษรรูนนำทาง ทุกอย่างเขาล้วนจำแนกออกได้ รากฐานพลังแห่งกฎล้วนมีสีสันเดียวกัน สามารถสืบย้อนแหล่งที่มาได้
แต่คลื่นพลังที่ปรากฏขึ้นเมื่อครู่ หลูหลินรู้สึกแปลกประหลาดโดยสิ้นเชิง
ในร่างกายซ่อนสิ่งหนึ่งที่ไม่ใช่ของตนเอง ไม่ใช่ของท่านอาจารย์เอาไว้ แถมยังแอบแฝงจนหลูหลินไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลย
ก็ยังต้องรอถึงวันนี้ หลังจากกฎแห่งเวลาสำเร็จย่อย พลังรับรู้พุ่งสูงขึ้น จึงสามารถจับได้เพียงเส้นทางบางเบาเช่นนั้นภายใต้การกระตุ้นของทรายกาลอย่างเต็มที่
ใครวางไว้กัน?
วางไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
หลูหลินรีบลากผ่านเหตุการณ์ทั้งปวงที่ตนเผชิญมาตั้งแต่มาถึงพันโลกมหึมาในความคิดอย่างรวดเร็ว
หอดาราแห่งการก่อกำเนิด
การพิสูจน์ครั้งนั้นในหอดาราแห่งการก่อกำเนิด ระหว่างกระบวนการนั้นจิตสำนึกของเขาเคยหลุดออกจากร่างหลายครั้ง ในช่วงเวลานั้น ร่างเนื้อของเขาต้องเปิดเผยอยู่ภายใต้กฎของหอดาราแห่งการก่อกำเนิดโดยสิ้นเชิง
หากมีสิ่งใดต้องการฝังกลอุบายไว้ภายในร่างของเขา ช่วงเวลานั้นย่อมเป็นโอกาสอันพิเศษที่สุด
แต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดา ไม่มีหลักฐานยืนยัน
หลูหลินยืนอยู่กับที่ไม่ขยับ ความคิดในหัวปั่นป่วนอยู่หลายลมหายใจ แต่สุดท้ายก็ไร้ผลเช่นเดิม
หาไม่เจอ ชั่วคราวนี้ก็ขุดไม่ออก
หลูหลินกดดับความมืดมนในใจเหลือไว้ ลากความสนใจกลับมาที่ทรายกาลในฝ่ามืออีกครั้ง แววตาวาบดั่งความเด็ดเดี่ยวโหดร้าย