คำพูดนี้ตกลงมา ทั้งลานกว้างสั่นสะเทือนไปทั้งผืน
ประมุขศาลา ก็คือปฐมเต๋าองค์นั้นแห่งวิหารยุทธ์ไทฉู่
ศิษย์โดยตรงของปฐมเต๋า
อริยเต๋าแห่งเทียนจียังมีเลือดที่มุมปากไม่ได้เช็ดหมด แค่ได้ยินคำสี่พยางค์นี้ ทั้งร่างก็กระตุกหนึ่งครั้ง
ศิษย์โดยตรงของปฐมเต๋านั้นหมายความว่าอย่างไร?
ทั่วทั้งลานต่างพรั่งพรูลุกลน
อินผ่อเทียนเห็นทียังไม่พอ จึงเสริมอีกสองประโยค
"คลังของวิหารยุทธ์สามชั้นบนสุดจะเปิดออกเพื่อเจ้า หินแก่นแท้กฎ ตำราวิชา คัมภีร์ลับระดับอริยเต๋า เลือกเอาตามใจ!"
"เปิ่นกงจะเป็นผู้พิทักษ์วิถีให้เจ้าหมื่นปี ภายในหมื่นปี ผู้ใดกล้าแตะต้องเส้นผมของเจ้าแม้เส้นเดียว ข้าจะทำลายล้างทั้งตระกูลมันให้สิ้น!"
"ส่วนหลังหมื่นปี หากเจ้ายังก้าวเข้าถึงขั้นอริยเต๋าไม่ได้ ก็แปลว่าเป็นของกากที่มีแต่เปลือก ตายแล้วก็สมควร!"
บรรดาผู้บำเพ็ญบนลานกว้างถึงกับชาไปทั้งสติ
เงื่อนไขที่พวกอริยเต๋าผู้พิทักษ์แดนเสนอกันมาก่อน หินแก่นแท้กฎนี่ ศิษย์สนิทนี่ ทรัพยากรที่เบิกจ่ายไม่อั้นนี่ ในตอนนั้นยังคิดว่านี่คือเพดานสูงสุดแล้ว
ย้อนกลับมามองตอนนี้ล่ะ?
นั่นมันเรื่องไร้สาระทั้งนั้น
คนอื่นลงไม้ตรง ๆ เลย
ศิษย์โดยตรงของปฐมเต๋า ให้อริยเต๋าผนึกฟ้าคุ้มครองวิถี คลังของเลือกเอาตามใจ
สามอย่างนี้รวมกัน คู่ควรกับทรัพย์สินทั้งหมดของอำนาจใด ๆ ที่อยู่ ณ ที่นี้ สละหมดก็ยังแลกไม่ได้
......
ริมขอบกลุ่มผู้คน เจี้ยนอี้นั่งอยู่กับพื้น กอดกระบี่หักไว้อยู่ในอ้อมแขน แผลที่แขนซ้ายยังคงไหลเปียกเป็นเลือด
ศิษย์โดยตรงของปฐมเต๋า!
"งั้นข้าจะไปขอเข้าพันธมิตรเต๋า เจ้าเดินเหนือทางของเจ้า ข้าเดินใต้ทางของข้า สักวันหนึ่ง ข้าจะไล่ตามไปถึงจุดที่เจ้ามองเห็นข้าได้"
......
กลางแผงม่านส่ง หลูหลินเบิกตาแคบลงเล็กน้อย