ย้อนเวลากลับไปหนึ่งวันก่อน
ณ ทะเลทรายร้างแห่งหนึ่งของสนามทดสอบนับหมื่นภพ ห่างจากถ้ำที่หลูหลินซ่อนกายอยู่เป็นระยะพันลี้ ยอดเขาขรุขระลูกหนึ่งสูงตระหง่านขึ้นจากพื้นแผ่นดิน
บนยอดเขา ปาเทียนเปลือยกายส่วนบน กดสองมือลงบนพื้น ฝ่ามือแนบสนิทกับหิน
แสงสีดินเหลืองรอบกายเปล่งประกายรุ่งโรจน์ พลังแห่งกฎแก่กล้ามั่นคงไหลรินจากร่างกายลงสู่ใต้พื้นดินอย่างบ้าคลั่ง
แผ่นดินสั่นไหวใต้ฝ่ามือ ราวกับมีชีวิตขึ้นมา และก่อตั้งความเชื่อมโยงอันลี้ลับกับปาเทียน
"ดวงตาแห่งปฐพี!" ปาเทียนส่งเสียงต่ำคราง
วินาทีนั้น โดยมีปาเทียนเป็นศูนย์กลาง จังหวะการเต้นของแผ่นดินภายในรัศมีหมื่นลี้ ร่องรอยกลิ่นอายทุกเส้นทุกประณีต แม้แต่ร่องรอยเบาบางเหลือเกลียวที่สิ่งมีชีวิตเคยก้าวผ่านที่นี่ ล้วนปรากฏชัดเจนในการรับรู้
นี่ไม่ใช่การสำรวจด้วยญาณธรรมดา หากคือเมื่อกฎแห่งธาตุดินลุ่มลึกถึงขั้นสูงสุด จะสัมผัสกับแก่นแท้ของแผ่นดิน แปรแผ่นดินให้กลายเป็นตา หู จมูก ลิ้นของตนเอง
ในการรับรู้กฎของปาเทียน แผ่นดินกลายเป็นแหใหญ่มหึมา ที่ซึ่งจุดแสงนับไม่ถ้วนกะพริบแน่นขนัด
จุดแสงแต่ละจุด ล้วนแทนตราประทับของสิ่งมีชีวิตหนึ่ง
บ้างเป็นร่องรอยที่สัตว์อสูรกายทิ้งไว้ ป่าเถื่อนโหดร้าย บ้างเป็นร่องรอยของผู้เข้าทดสอบคนอื่นที่เคยผ่านมา ปนเปื้อนคลุมเครือ
จุดแสงเหล่านี้หมุนวนอยู่ใน "ดวงตาแห่งปฐพี" ของปาเทียน เขาแยกแยะ คัดกรอง ตัดร่องรอยที่ไม่เกี่ยวข้องออกทีละส่วน
นี้คือวิชาลับแห่งกฎอีกหนึ่งที่ปาเทียนครอบครอง นามว่า "ตราประทับขุนเขาและสายน้ำ" โดยดวงตาแห่งปฐพีเป็นเพียงวิธีการใช้หนึ่งเท่านั้น
ต้องเข้าใจกฎธาตุดินลึกซึ้งถึงขีดสุด และร่างกายแข็งแกร่งพอจะรองรับการสะท้อนกลับจากแผ่นดินรัศมีหมื่นลี้ จึงจะใช้วิชานี้ได้
เมื่อใช้ออกมา สิ่งมีชีวิตใดที่ก้าวเท้าลงบนแผ่นดินนี้ ย่อมไม่มีทางหลบหนีรอดพ้น
นับเป็นหนึ่งในไพ่ตายของปาเทียน