เปรี้ยง!
ช่วงเวลาที่ปลายทวนห้วงเกินวิเศษปะทะกับกำแพงมังกรเก้าตัว เวลาทั้งหมดหยุดนิ่งเพียงชั่วขณะ
ต่อมาทันที
แคร่ก!
กำแพงรูปมังกรปรากฏรอยแตกบางเบาขึ้นหนึ่งเส้น
ทันทีที่รอยแตกปรากฏ มันก็เริ่มแผ่ขยายออกไป
ปลายทวนพุ่งทะยานดุจผ่านกอไม้แห้ง ทะลุทะลวงผ่านการป้องกันของมังกรดำที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นเป็นแถว!
เปรี้ยง!
ปลายทวนที่แรงส่งยังไม่ลดลง ภายใต้สายตาของหลีหวง พุ่งเสียบเข้าที่อกเขาอย่างเด็ดขาด
หลีหวงรีบกระโดดถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังช้าไปหนึ่งจังหวะ
ปลายทวนพาดผ่าน ทิ้งบาดแผลลึกถึงกระดูกไว้ที่อกของหลีหวง เลือดดำพุ่งกระจายอย่างบ้าคลั่ง
หลีหวงก้มหน้ามองบาดแผลที่อก พลังกฎแห่งสวรรค์ที่ปนอยู่ในเลือดกำลังทำลายชีวลมิตภายในกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าเขามืดหมองลง
เขากลับ...บาดเจ็บ!
ถูกหนุ่มน้อยที่เพิ่งขึ้นถึงขั้นอัครปราชญ์ทำให้บาดเจ็บ!
“อาาาาา!”
“เจ้า...ต้องตาย!”
เปรี้ยง!
พลังอาฆาตรอบกายหลีหวงพุ่งพรวดขึ้นอีกครั้ง! สายอากาศสีเทาขาวไหลออกมาจากกระหม่อมของเขาเป็นแพรวพราว!
หลูหลินหัวเราะเยาะหนึ่งเสียง “แค่นี้เองหรือวิชาของเจ้า? ข้ายังไม่ทันได้ออกแรงเลย เจ้าก็เตรียมเผาอายุขัยของตัวเองซะแล้วหรือ?”
ในชั่วขณะนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็บังเกิด!
บนอากาศเหนือเมืองราชธานี ประตูมิติสู่โลกมหาไตรที่ราชันพู่กันทิ้งไว้ให้หลูหลินกลับเรืองแสงขึ้นพลัน
หึ่ง
เสาแสงสว่างวาบหนึ่งเสาพุ่งขึ้นสู่ฟ้า พลังมิติมหาศาลที่บรรจุอยู่ภายในกดขี่พลังจากการปะทะของสองอัครปราชญ์อย่างหลูหลินและหลีหวงไว้ชั่วขณะ
ท่าทางของทั้งสองคนหยุดชะงักพร้อมกัน
หลูหลินแลบตามองหลีหวง ในใจเริ่มสันนิษฐาน
“ประตูมิติเปิดในเวลาแบบนี้...”
“เป็นเบี้ยสำรองของหลีหวงหรือเปล่า?”
หลูหลินก็ไม่ได้ตั้งใจจะเล่นกับหลีหวงต่อไปอยู่แล้ว เขาคุ้นเคยกับวิธีการต่อสู้ในขั้นอัครปราชญ์แล้ว บทบาทของหลีหวงในฐานะเครื่องมือก็ถึงเวลาจะถอดออกได้
แต่ดันเป็นเวลาแบบนี้ประตูมิติถึงเรืองแสง?