ภายในสังเวียน
ร้อยตาของจิ้นหดเกร็งอย่างรุนแรง
กฎแห่งนิรวาณที่เสริมอำนาจไว้เจ็ดสิบเก้าเท่าเกิดความปั่นป่วนขึ้นในพริบตา แทบเผยรอยตำหนิออกมา
จิ้นฝืนสงบการหมุนเวียนของกฎเอาไว้ แต่แผ่นหลังเปียกปอนไปด้วยเหงื่อเสียแล้ว
ร้อยปี
ตนเองจำต้องอดทนซ่อนเร้นอยู่ในแดนดารานิรันดร์มาเต็มร้อยปี
การบำเพ็ญกฎแห่งนิรวาณต้องการสภาพแวดล้อมที่โดดเดี่ยวสุดขีด เขาต้องนั่งเดียวดายในสายแร่ใต้พิภพของดาวใหญ่แดนดารานิรันดร์ถึงเจ็ดสิบปี จึงสามารถดันอำนาจเสริมจากสี่สิบเท่าขึ้นไปเป็นเจ็ดสิบเก้าเท่า
ห้าอันดับแรกของเขตแข่งขันแห่งอาณาจักรอู๋ นั่นคือเป้าหมายที่แดนดารานิรันดร์กำหนดไว้ให้เขา
รอบแรกที่ร้อยคนประมือกันครึกโครม จิ้นแอบซ่อนตัวตลอดการประลอง ไม่ได้ปะทะกับใครแม้แต่คนเดียว ยืนมองไปวันยังวันจนกระทั่งเหลือคนสุดท้าย
รอบที่สองจับฉลากได้เจอผู้พื้นถิ่นจากโซนเซียว เขาก็โล่งอกขึ้นมาทันที
บนบันไดร้อยอันดับหาชื่อของเขาไม่เจอ รอบแรกที่ใช้ร่างกายแบกกฎพิษร้ายเอาไว้ แม้จะสร้างความคลั่งไคล้ขึ้นมาไม่น้อย แต่ในสายตาของเจ้าจิ้น นักประลองสายร่างกายคือประเภทที่จัดการง่ายที่สุด
ไม่เห็นข้า แล้วเจ้าจะเอาอะไรริราน
ยืนเฉย ๆ รอความตายก็พอ
แต่เดี๋ยวนี้ จิ้นยืนอยู่ห่างจากหลูหลินไม่ถึงห้าฉื่อ แล้วกลับเหงื่อเย็นซึมทั่วทั้งตัว
อีกฝ่ายหับตาสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ จังหวะหัวใจปกติ เหมือนกับปฏิกิริยาในการประมือกับตู้หนานครั้งกระนั้นทุกประการ
แต่จิ้นรู้ว่าตนเองถูกตรวจพบแล้ว
ดาบสามเล่มว่างเปล่าไม่โดนสักเล่ม
ทุกครั้งที่ปลายดาบพุ่งเข้าสู่จุดจบของหลูหลิน อีกฝ่ายจะบิดตัวหลบออกไปอย่างพอดีเป๊ะประหนึ่งคำนวณล่วงหน้า
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือการบดขยี้
จิ้นมองไม่เห็นอีกฝ่ายถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว อำนาจเสริมของกฎแห่งนิรวาณในร่างพุ่งทะยาน เจ็ดสิบเก้าเท่าถูกเร่งสู่ขีดสุด พยายามบดข่มการปรากฏตัวของตนเองลงสู่ศูนย์