หลูหลินได้ยินดังนั้น คิ้วขมวดเล็กน้อย
“พญางูทองตัวนี้ มิได้เป็นเพียง 'สายตรงตระกูลพญางูทอง' เท่านั้น” มารเฒ่าซิงเมี่ยย่อตัวลง หยิบเกล็ดทองเศษเล็กชิ้นหนึ่งที่ติดค้างอยู่บนรอยตัดขาดของมู่เหิงขึ้นมา ส่งไปดมใต้จมูก แล้วบีบจนแหลก
“นี่คือพญางูทองสายเลือดบริสุทธิ์! ผู้สืบสายตรงของพญาปีศาจสมัยโบราณ!”
“พญางูทองสายเลือดบริสุทธิ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งเผ่าปีศาจ ไม่ถึงสามตัว เจ้าสังหารไปหนึ่ง”
พูดถึงตรงนี้ มารเฒ่าซิงเมี่ยลุกขึ้นยืน หันหน้ามามองหลูหลินตรง ๆ เป็นครั้งแรก
“ยิ่งกว่าอัจฉริยะแห่งฟ้าอันดับห้าแห่งเผ่ามนุษย์เสียอีก แถมเป็นผู้สืบสายของปฐมเต๋าอีกด้วย.....”
หลูหลินฟังจบก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
มารเฒ่าซิงเมี่ยเห็นดังนั้นก็พยักหน้าในใจ ที่จงใจเล่าที่มาของพญางูทองสายเลือดบริสุทธิ์ออกมา ก็เพียงอยากเห็นปฏิกิริยาของหลูหลิน
เมื่อยืนยันน้ำใจของหลูหลินแล้ว มารเฒ่าซิงเมี่ยจึงทำท่าทีไม่ใส่ใจแล้วเอ่ยว่า
“แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไน ต่างเผ่าย่อมเป็นศัตรูกันมาแต่ไกล”
“จะสังหารใครก็คือการสังหาร”
มารเฒ่าซิงเมี่ยไม่พูดเปล่าอะไรอีก มือขวากวาดคว้าเข้าหาห้วงอากาศ กำแพงมิติแห่งเหวดาวแตกสลายมิได้แข็งแกร่งเท่ากุยซวี ในมือของผู้ที่เป็นครึ่งก้าวปฐมเต๋า ถูกฉีกขาดได้อย่างง่ายดาย
“ออกจากที่นี่ก่อน ประมาณเดี๋ยวนี้เหล่าปีศาจคงมาถึง!”
พลังอำนาจกฎโอบรัดหลูหลินไว้ ร่างของทั้งสองจมหายไปในรอยแยกแห่งมิติพร้อมกัน
รอยแยกปิดสนิท ดาวร้างที่แตกสลายกลับคืนสู่ความเงียบงัน