เหนือทะเลเจี้ยเหวียน กองเพลิงลุกโชนเชื่อมฟ้า
เตาหลอมสรรพสิ่งกลายเป็นวงล้อสีเทามหึมา หมุนวนช้า ๆ อยู่กลางซากปรักหักพัง
ซากเรือรบนับไม่ถ้วน เลือดเนื้อของผู้บำเพ็ญ วัตถุวิเศษชั้นสูง ถูกกลืนเข้าไปในปากมหึมาไร้ก้นบึ้งนี้ พลังงานถูกแยกสลายไร้หยุดยั้ง กลั่นขึ้นเป็นแก่นแท้บริสุทธิ์ที่สุด แล้วไหลย้อนกลับเข้าสู่ร่างของหลูหลินไร้ขาดสาย
หลูหลินลอยอยู่กลางอากาศ มือขวาถือของวิเศษตัวอ่อนสมบัติไว้
ภายในจักรวาลจิ๋ว ดวงดาวสีน้ำตาลมืดหมุนรอบตัวเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
มหาสมุทรคลื่นซัดม้วน พายุฟ้าผ่าระส่ำระสาย เทพพลังมหาศาลภายในกายหมุนเวียนไม่รู้ดับ ยิ่งกว่าก่อนเปิดศึกเสียอีก
หน่วยรบชั้นเลิศหมื่นเผ่าพันธุ์ราวสี่สิบห้าหมื่นนาย เรือรบหลายร้อยลำ กลายเป็นอาหารเลี้ยงโลกใหม่ไปในพริบตา
นึกขึ้นได้ จึงประมาณประมาณฤทธิ์ของนาฬิกาดาราแห่งการก่อกำเนิดที่ตัดขาดเหตุปัจจัย
นับจากวินาทีที่สังหารอริยเต๋าแห่งเผ่าปีศาจลงไป เวลาภายนอกหมาด ๆ ก็เหลือเพียงสามชั่วยามเท่านั้น
เมื่อครบสามชั่วยาม คลื่นเหตุปัจจัยอันสยดสยองจากการล่มสลายพร้อมกันของอริยเต๋าผู้การปิดผนึกสวรรค์ทั้งสี่ จะแตกทะลุการกดขี่ของนาฬิกาดาราจนสิ้นซาก
ยามนั้น ปฐมเต๋าแห่งหมื่นเผ่าย่อมต้องรู้สึกได้เป็นแน่
“สามชั่วยาม” หลูหลินบ่นพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงไร้ซึ่งความสับสนร้อนรนแม้แต่น้อย
“บวกกับอัตราเวลาของทรายกาลเวลา ก็เหลือเฟือสำหรับสำรวจเกาะแก่นแท้ให้จบ”
แม้เวลาจะยังเหลือเฟือ แต่หลูหลินก็มิได้วางใจสนิท
ความทรงจำของอริยเต๋าเผ่าเทพบอกว่า ความใส่ใจของบรรดาปฐมเต๋าหมื่นเผ่าต่อเกาะแก่นแท้ สูงกว่าที่ทุกสำนักทุกพรรคในพันโลกมหึมาประเมินไว้นัก