ภาระหนักห้าสิบจิน สำหรับเจ้าหูกับบรรดาพี่น้องของเขาแล้ว ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย
ครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องการฝึกอบรมแบกภาระของกองทัพใหม่ พวกเขาก็เคยลองมาแล้ว
คนแซ่หลูคนนี้ ตั้งใจใช้วิธีนี้เป็นการแสดงอำนาจหน้าดึกหรือ
เพิ่มความหนักหน่วงของการฝึกขึ้นโดยเจตนา อยากให้พวกเขาล้มเลิกไปเอง?
ช่างน่าขัน
การฝึกแค่ระดับนี้ ไม่ว่าจะหนึ่งชั่วยาม หรือแม้แต่สองชั่วยาม พวกเขาก็อดทนได้ทั้งหมด
กลับเป็นพวก "ชาวนา" ที่เห็นหน้าแล้วก็รู้ว่าขี้โรคผอมแห้งพวกนี้ สงสัยวิ่งได้ไม่กี่ก้าวก็คงล้มมดตาย
เจ้าหูกับทหารหลวงเสื้อเกราะดำที่ตามมา เห็นท่วงท่าแบกกระสอบทรายจนแทบไม่ไหวของทหารกองทัพใหม่ ความดูถูกในแววตายิ่งชัดเจนขึ้นทุกที
"ทุกนาย ฟังคำสั่ง!"
บนแท่นสูง หนิวต้าลี่ยกเสียงสุดปอด
"เคลื่อนพล!"
คำสั่งหนึ่งดังขึ้น
ทหารกองทัพใหม่นับพัน แทบก้าวออกพร้อมกันในเวลาเดียว
แม้ว่าตอนแรกจะแบกกระสอบทรายกันหน้าบูดหน้ายี้ว่าอย่างนั้น
แต่เมื่อหนิวต้าลี่สั่งการลง กองทัพใหม่กลับไม่มีสักคนที่ตกท้าย
ท่าทีเป็นเอกภาพ ก้าวย่างมั่นคง จังหวะสอดคล้องกันอย่างเหลือเชื่อ
บรรดาทหารหลวงเสื้อเกราะดำเห็นดังนั้น จึงพากันตามขึ้นไป ก้าวขาง่ายดาย บางคนยังมีอารมณ์กระซิบคุยกันเอง ชี้นิ้วแหย่ท่วงท่าของทัพกองทัพใหม่
กระนั้น เมื่อผ่านไปสิบลี้
ในแถวของทหารหลวงเสื้อเกราะดำ เริ่มมีบางคนหายใจหอบถี่
ทว่าแถวของกองทัพใหม่กลับมั่นคงดั่งก้อนหินใหญ่ ความเร็วไม่ลดลงแม้แต่นิด จังหวะการหายใจก็ยังเป็นปกติ
เกิดอะไรขึ้น?
คิ้วเจ้าหูขมวดเล็กน้อย รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ