กระบี่หนักสีเลือดพาดผ่านเหนือที่มั่นแดนดาราเซียว
คมกระบี่สูงหมื่นจังราวลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงราวดุร้าย ปริมณฑลโดยรอบบิดเบี้ยวผิดรูปด้วยความร้อนสูง
อุณหภูมิสัมบูรณ์ที่ราชาดาวชางหมิงเคยแช่แข็งไว้พังทลายลงในชั่วเดียว
ผลึกน้ำแข็งบนลานกลางกลายเป็นหมอกขาวลอยขึ้นฟ้า
เซียวเทียนจุนผู้มีเส้นผมสีเลือดแดนดากรุกรานราวบ้าคลั่ง ก้าวออกมาจากหมอกขาวนั้น
"หมาเฒ่าชางหมิง"
"เจ้ามีอายุยืนมาเป็นแสนปี จนหน้าหนาไปติดอยู่บนตัวหมาหรือไร"
"ลูกหลานแพ้แล้ว รุ่นพ่อก็ลงมาคว่ำโต๊ะเสียเอง"
"หน้าตาของแดนดาราชางหมิงพวกเจ้าถูกหมากินจนหมดสิ้นแล้วกระมัง" เสียงก้องกัมปนาทดุจฟ้าผ่า
ผู้ชมนับล้านต่างตะลึงงัน เทียนจุนผู้ยิ่งใหญ่ลงมาเอ่ยคำหยาบเสียเอง เหตุการณ์เช่นนี้แม้ให้รอหลายหมื่นปีก็ไม่เคยได้เห็น
เงาหมื่นจังของราชาดาวชางหมิงแท้งเป็นสีหมึกเข้ม ถูกเรียกชื่อเรียกแซ่ด่าทอต่อหน้าผู้ชมนับล้าน ศักดิ์ศรีแห่งเทียนจุนหาไว้มิได้อีกต่อไป
ราชาดาวชางหมิงโกรธเกรี้ยวจนขบขันใจ
"ไช่เหรียย เจ้ายังมิได้มาถึงด้วยกายแท้"
"เพียงเสี้ยวเจตนาเทวะสิงอยู่บนของวิเศษชั้นเต๋า ก็กล้ากล้าหาญเผือกมนต่อหน้าเปิ่นกง"
"วันนี้อนาถาพื้นเมืองผู้นี้ต้องตาย ใครก็ช่วยไว้มิได้!"
เงาหมื่นจังของราชาดาวชางหมิงประสานมือขึ้นอย่างรวดเร็ว
กฎเงามืดไร้ขีดจำกัดพุ่งทะยานออกจากห้วงอากาศดุจคลั่ง ก่อนก่อตัวขึ้นกลางเวหาเป็นอสูรกายมหึมาผู้กลืนกินฟ้าดิน
อสูรกายนั้นใหญ่ยิ่งกว่าดาวชีวิตขนาดเล็กหลายดวง ปากเหวยักษ์เพียงบานออกก็บังมิดแม้แสงอาทิตย์
ลานกลางทั้งหมดจมดิ่งสู่ความมืดมิดในชั่วเดียว
อสูรกายอ้าปากเหวมุ่งตรงสู่ที่มั่นแดนดาราเซียว
ที่ที่เงามืดล่วงผ่าน แสงสว่างถูกกลืนกินสิ้นสุด เสียงใด ๆ ถูกแย่งชิงไปเสียสิ้น
กระบี่เพลิงเผาฟ้าชานเอียนส่งเสียงร้องกังวานชัดใส เปลวเพลิงราวดุร้ายบนคมกระบี่หมื่นจังพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า