ที่นั่งผู้ชมแถวหน้า มีคนลุกขึ้นยืน
“หวงเหลยบ้าแล้ว!”
ชั่วขณะถัดมา แขนขวาของหวงเหลยระเบิดออกใต้สังหารภายในมิติ กระดูกเผยให้เห็น เลือดพุ่งกระจายราวสายธาร
แต่หวงเหลยกลับดูเหมือนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดแม้แต่น้อย สีหน้ามิได้แปรปรวน
ไม่ดอก มันเปลี่ยนไป
แต่กลับยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น
“เพียงแค่นี้เชียวหรือ?”
เคี้ยวฝู่กอบกำสองแขนออกแรงสู้กัน เตรียมผลักคมขวานพร้อมรอยแยกมิติให้ทะลุผ่านไป สับขาแขนของหวงเหลยจนแหลกลาญ
ตบท้ายนั้นเอง ลมหายใจอีกชนิดหนึ่งที่แตกต่างสิ้นเชิงก็ระเบิดออกจากร่างหวงเหลย
สายฟ้าม่วงดำที่วิ่งเล่นบนผิวร่างกลับจางหายสี
สีม่วงดำถูกแทนที่ภายในเวลาอันสั้น กลายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ที่จ้าประจักษ์
สายฟ้าขาวบริสุทธิ์พุ่งออกจากภายในร่างหวงเหลย ประกายไฟฟ้าวิ่งไล่เลื้อยตามกระดูกออกภายนอก
พร้อมกันนั้น บรรยากาศแห่งมรรคาทำลายล้างก็ปรากฏขึ้นจากร่างของหวงเหลย
อัตราการเพิ่มพูนแห่งมรรคาพุ่งสูงขึ้นถึงเจ็ดสิบห้าเท่าโดยตรง
ภายในห้องลับ เซียวเหยียนตกตะลึงงัน
“มรรคาทำลายล้าง? หวงเหลยยังซ่อนมรรคาทำลายล้างอีกด้วยหรือ?”
หลูหลินมิได้เอ่ยปาก ดวงตาจับจ้องม่านแสงไม่วางตา
เบื้องลึกของทะเลญาณ ดาวมรรคาเก้าดวงหมุนเร็วขึ้นเล็กน้อย
บนเวทีประลอง สายฟ้าขาวบริสุทธิ์ไหลตามกำปั้นหวงเหลยทะลุเข้าสู่รอยแยกมิติ
รอยแยกเริ่มแตกสลายใต้แรงกระแทกของสายฟ้าขาว
สายฟ้าขาวไหลย้อนขึ้นตามรอยแยก เผาลากยาวไปจนถึงใบหน้าขวาน
บนใบหน้าขวานเคี้ยวฝู่ อักขระมิติระเบิดออกต่อเนื่องกัน
ชั้นอักขระชั้นแรกแตกร้าว แสงม่วงดำหรี่ลงสามส่วน