การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ผู้พิทักษ์ปลดปล่อยหมัดที่สามออกมา
ไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ เช่นเดิม ร่างของมันหายวับไปจากที่เดิม ชั่วขณะถัดมาปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของหลูหลินพอดิบพอดี หัวหมัดพร้อมเสียงหวีดร้องของห้วงอากาศที่แตกสลายกดลงมาตรง ๆ
หลูหลินมิได้ถอย กลับรุกเข้าไปกว่าเดิม ชูกระบี่ยาวตัวอ่อนสมบัติขึ้นสูงสุด กฎทั้งสิบสามสายหลั่งไหลลงสู่ใบดาบพร้อมกัน ท่าแรกแห่งบทประตูแบ่งขอบเขตฟันออกจากท่าต่ำขึ้นสู่ท่าสูง
แสงดาบสีเทาเชือดผ่านห้วงนิรวาณ ปะทะเข้ากับหัวหมัดสีนิลเข้มโดยตรง
เปรี้ยง!
คลื่นแรงกระแทกระเบิดออกจากจุดปะทะสู่ทิศทั้งสี่ ซากอาคารในรัศมีร้อยลี้แตกสลายในพายุพลังงาน
เท้าทั้งสองของหลูหลินจมลึกลงไปในพื้นดิน ชั้นหินใต้เท้าแตกร้าวยุบตัว แต่ก็มิได้ถอยไปแม้แต่ครึ่งก้าว
คมกระบี่ยาวตัวอ่อนสมบัติตัดเข้าสู่เปลือกนอกที่หัวหมัดของผู้พิทักษ์ รอยแตกกว้างเท่านิ้วมือปรากฏขึ้นบนเปลือกแขนขวา ทอดยาวจากหน้าหมัดจรดข้อเท้า
ทว่ารอยแตกนั้นคงอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งลมหายใจ อักขระสงครามดึงพลังงานจากรอบ ๆ เข้ามา แสงสีนิลเข้มไหลเวียนตรงรอยร้าว โลหะทั้งสองข้างค่อย ๆ ประสานเข้าหากัน ภายในหนึ่งลมหายใจ กลับคืนสู่สภาพเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลูหลินจับตามองกระบวนการนี้ไว้ได้
การซ่อมแซมนั้นดูดพลังงานจากแกนผลึก — แกนผลึกรูปหลายเหลี่ยมที่ศีรษะของมัน ในสิบสองด้าน มีหนึ่งด้านที่ความเปล่งประกายหม่นลงหนึ่งระดับหลังการซ่อมเสร็จสิ้น
แผนการต่อสู้ถูกปรับเปลี่ยนทันที
หลูหลินไม่ฝันจะฟันเปลือกนอกของอีกฝ่ายแตกในหนึ่งดาบอีกต่อไป ความถี่ในการเหวี่ยงกระบี่ยาวตัวอ่อนสมบัติพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ดาบแต่ละดาบลงตรงจุดต่าง ๆ ของร่างผู้พิทักษ์อย่างแม่นยำ
