เหลืออีกเพียงตราประทับเดียวสุดท้าย ก็จะสามารถรวมกันก่อรูปเป็นบัญชาจื่อเวย์ได้
ขณะครุ่นคิดอยู่นั้น ญาณของหลูหลินกวาดออกไป ก็ล็อกกลิ่นอายหนึ่งไว้แล้ว ณ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ห่างออกไปสิบลี้
สัญญาณชีพนั้นอ่อนแอมาก ซ่อนตัวอยู่ในโพรงไม้แห่งหนึ่ง แม้แต่ลมหายใจยังควบคุมให้เบาจนสุด
ขั้นอัครปราชญ์ธรรมดา พลังศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ถึงแปดเท่า ติดตัวมาด้วยตราประทับแก่นแท้หนึ่งดวง
หลูหลินไม่พูดอะไร รีบเคลื่อนร่างออกทันที
ป่าทึบร้างเงียบไร้เสียงใดๆ หลูหลินเคลื่อนที่เร็วราวสายฟ้า ระยะทางหลายสิบลี้ผ่านพ้นไปในพริบตา
คนในโพรงไม้รู้สึกถึงบางสิ่ง พลังศักดิ์สิทธิ์หดตัวลงทันที ทั้งร่างขมวดแน่นยิ่งขึ้น กระทั่งกลั้นลมหายใจเป็นเช่นนั้น
แต่ก็ไร้ประโยชน์
แสงดาบวาบเดียว เรียบง่ายสะอาด ไม่มีแม้แต่เสียงใด ๆ
ตราประทับลอยขึ้นจากศพอย่างช้า ๆ แล้วตกลงในฝ่ามือของหลูหลิน
หลูหลินก้มลงมอง เครื่องหมายครบสิบชิ้นแล้ว
เดิมทีเตรียมจะเก็บตราประทับไว้ในอก แต่ในวินาทีนั้น ตราประทับในฝ่ามือก็สั่นสะเทือนขึ้นฉับพลัน จากนั้นอีกเก้าดวงที่เหลือก็ลอยออกจากทะเลญาณ มาหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าหลูหลิน
พวกมันจัดเรียงตัวเองเป็นวงกลมอัตโนมัติ แสงเรืองรองระหว่างกันสาดสลับ ยิ่งสว่างขึ้น ยิ่งเร่งระดมขึ้น
รัศมีพุ่งสว่าง กลืนกินซึ่งกันและกัน สุดท้ายรวมตัวกันเป็นเสาแสงหนึ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า
แท่งแสงหมุนวนและหดตัวกลางอากาศ สายแสงทั้งสิบสานเข้าด้วยกัน ชนกัน หลอมรวมกัน ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างของคฑาวิเศษหนึ่งชิ้น
ด้านหน้าสลักด้วยอักษรสามตัวว่า:
“ตำหนิจื่อเวย์ ”
“บัตรคำสั่งสีม่วงตกลงในฝ่ามือ หลูหลินพลิกบัตรคำสั่งดู ด้านหลังยังมีอักษรอีกสี่ตัวพร้อมช่องว่างหนึ่งแถว”
หลูหลินส่งจิตสำนึกกวาดมอง ก็เข้าใจความหมายของช่องว่างนั้นทันที
นี่คือต้องให้ตนเองเติมชื่อลงไป!
หลูหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเติมชื่อตัวเองต่อท้ายอักษรสี่ตัวว่า “แดนดาราเซียว” ทางด้านหลัง นั่นคือ หลู!
หลูหลินรู้เรื่องภูมิศาสตร์ของพันโลกมหึมาอยู่บ้าง เพราะมีกล่าวถึงในความรู้การสืบทอด