เมื่อตี้เจียได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างทันที ในสุดขอบดวงตาสีทองนั้น ความฆ่าฟันเดือดพล่านขึ้นมา
เขาผนึกตนเองมาสามกัลป์ หลับใหลตั้งแต่กัลป์จักรวาลก่อนแล้วก่อนอีก ผ่านเห็นอัจฉริยะแห่งฟ้าผุดขึ้นและร่วงล้อมานับไม่ถ้วน เห็นจักรวาลเวียนเกิดเวียนดับ เห็นกฎและระเบียบพังทลายแล้วก่อตั้งใหม่
ไม่เคยมีมดตัวใดในโลกปัจจุบันกล้าพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้
“หนูตัวน้อยที่ซ่อนหัวกบขา?”
ตี้เจียพูดทวนคำของหลูหลิน จากนั้นประสานมือก่อเคล็ด ทันทีที่นิ้วทั้งสิบร้อยไขว้กัน ม่านมิติแห่งพื้นที่รอบด้านร้อยลี้เริ่มกลายปฏิกูล
ห้วงอากาศที่เคยโปร่งใสแน่นควันขึ้นอย่างรวดเร็วใต้อาคมเคล็ดของตี้เจีย ผลึกสีแดงหม่นแทรกซองออกมาจากด้านในของกำแพงมิติ ลู่เข้าจากชายขอบนอกร้อยลี้มุ่งสู่จุดศูนย์กลาง
“กร๊าก กร๊าก กร๊าก”
เสียงผลึกแตกระเบิดราวระดูเป็นจังหวะ นภาฟ้าเปลี่ยนสี ผืนแผ่นดินเปลี่ยนสี เคล็ดนิรวาณรอบทิศถูกปกคลุมไปด้วยผลึกสีแดงหม่นทั้งสิ้น
แดนมรณาวานนิรันดร์ปิดล้อม
ภายในรัศมีร้อยลี้ ประตูมิติทั้งปวงถูกปิดตาย วิถีเชื่อมโยงการย้ายทีของเคล็ดนิรวาณถูกผลึกสีแดงหม่นตัดขาด กระทั่งมิติเองกลายเป็นส่วนหนึ่งของคุกขัง
หลูหลินยืนอยู่กลางที่รกร้าง เงยหน้ากวาดสายตารอบหนึ่ง
โดมผลึกสีแดงหม่นกดทับอยู่เหนือศีรษะ พื้นดินเท้าเท้าก็ถูกผลึกกัดกิน ทั้งโลกเปลี่ยนเป็นคุกที่ปิดสนิท
ตัวอ่อนสมบัติยังลอยอยู่กลางอากาศ กระแสโลหะมหาศาลยังหลั่งไหลเข้าสู่จุดดำเล็ก ๆ จุดนั้นต่อไป การกลืนกินยังไม่หยุด
เบื้องหลังตี้เจีย นางธิดาผู้บำเพ็ญเต๋าสาวคนหนึ่งส่งเสียงหัวเยาะ
“ท่านตี้เจียไม่จำเป็นต้องลงมือด้วยพระองค์เองหรอกค่ะ”
นางก้าวออกไปหนึ่งบาท การไหวสั่นของกฎรอบกายพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน พลังปราณระดับจุดสูงสุดจอมเต๋าหลั่งไหลออกมาอย่างไร้ความเกรงกลัวสิ่งใดในแดนมรณาวานนิรันดร์