สังเวียนเลขสิบสาม
เสาแสงส่งผ่านสว่างวาบขึ้น
หลูหลินคืนหมัดขวา หันกายก้าวเข้าสู่เสาแสง
ช่วงที่ร่างจมลง หลูหลินเอียงคอแลเหลือบไปยังทิศสังเวียนเลขหนึ่ง
สังเวียนเลขหนึ่งว่างเปล่า ไท่ซูอิ้นจากไปแล้วนาน
แต่สายตาของหลูหลินยังค้างอยู่ทิศนั้นชั่วครู่ จึงค่อยถอนสายตาคืน
“ไท่ซูอิ้น ครั้งที่สองแล้วนะ!”
หลูหลินมิได้มาหาเรื่องไร้สาระ เมื่อครู่ระหว่างการปะทะ เขาได้รู้สึกถึงสายตาที่ไท่ซูอิ้นส่งมาอีกครั้ง
เสาแสงพาเขาออกจากสังเวียน
ร่างของหลูหลินหายไปในแสงส่งผ่าน
บนสังเวียนเลขสิบสามเหลือเพียงรูรั่วที่ถูกชนทะลุบนม่านพลังงาน และคราบเลือดเปื้อนบนพื้นหินนอกสังเวียน
ผู้ดูแลสำนักกฎหมายสามคนมองหน้ากัน คนหนึ่งเอ่ยเสียงต่ำ
“เกราะ...ต้องซ่อมอีกแล้ว”
“วันนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว”
การซ่อมเกราะของสังเวียนเลขสิบสามใช้เวลาครึ่งชั่วยาม
ผู้ดูแลสำนักกฎหมายทั้งสามผลัดกันเทพลังมรรคาลงในเสาหิน ขอบรูรั่วของเศษพลังงานจึงค่อยกลับมาประนมกัน เกราะกลับคืนสมบูรณ์
ตลอดครึ่งชั่วยามนั้น จออัตราต่อรองของฐานที่มั่นดาวหลักเซียวกระโดดขึ้นลงนับครั้งไม่ถ้วน
อัตราต่อรองของหลูหลินดิ่งจาก 1:50 มาที่ 1:12 แล้วดิ่งอีกเหลือ 1:5 ท้ายที่สุดมั่นคงที่ 1:2
บนระเบียงนอกที่นั่งเตรียมพร้อมของแดนดาราเซียว ผู้เข้าแข่งขันจากสตาร์เซียวต่าง ๆ ที่เดินผ่านไปมาต่างมองเซียวเหยียนเปลี่ยนไป
เมื่อก่อนคือความเวทนา บัดนี้คือความอิจฉา
เงินก้อนใหญ่สามแสนเหรียญต้าเชียน เรื่องนอกไม่ต้องพูดถึง ที่แดนดาราเซียวเคยมีคนเดิมพันทีละหนึ่งหมื่นหนึ่งหมื่นให้หลูหลินเข้าสิบอันดับแรก จนเคยสร้างความฮือฮาไปทั่วมาแล้ว