พลังอำนาจที่กดขี่ทุกสรรพสิ่งหมุนเวียนอยู่บนร่างโลง สามารถกั้นขวางเลือดดำแปลกประหลาดที่กำลังจะคลั่งไคล้ภายในร่างของเขาได้อย่างสมบูรณ์
ทันใดนั้น เขาก็หยิบเศษวัสดุที่เหลือจากการหล่อโลงทองแดงขึ้นมา บี้นวดเป็นโหลกระดูกสีเทาจางๆ อย่างไม่ใส่ใจ
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น
ร่างกายที่เคยไร้เทียมทานทั่วทุกสวรรค์นั้น ถูกขนแดงแปลกประหลาดปกคลุมจนหมดจด
เขานอนลงในโลงทองแดงหยาบๆ นั้นอย่างสงบ แล้วผนึกตนเองจนมิดชิด
ฝังศพตนเองลงอย่างมิเหลือสิ้น
ผู้ทรงอำนาจไร้เทียมทานแห่งยุคสมัยหนึ่ง เลือกเนรเทศตนเอง
โลงทองแดงจมลงอย่างเชื่องช้า ทะลุพื้นผิวที่ราบสูง จมลงสู่ใต้พิภพที่ลึกที่สุด
โหลกระดูกสีเทาจางถูกวางไว้เหนือโลงศพ ใช้เป็นเครื่องผนึกครั้งสุดท้าย
นภาจักรวาลทั้งปวงกลับคืนสู่ความเงียบงันราวความตายอีกครั้ง
เหลือเพียงหนทางวัฏสงสารที่พาดผ่านทุกโลก ยังคงหมุนเวียนอยู่อย่างเงียบๆ เป็นพยานแห่งเรื่องราวที่เคยบังเกิด
หลูหลินจ้องมองโลงทองแดงสามชาติที่ฝังอยู่ใต้พิภพแห่งที่ราบสูงนั้น ข้อมูลชิ้นหนึ่งที่ถูกฝังลึกในความทรงจำก็ระเบิดขึ้นในจิตสำนึก!
ที่ราบสูง ผู้ป่วย โหลกระดูก โลงทองแดงสามชาติ!
แท้จริงแล้วคือมหากาพย์สามภาคที่ปกคลุมฟ้า อสงไขย และเจาะวิวรณ์
อารยธรรมสามภาคที่กว้างใหญ่จนทำให้หายใจติด ยิ่งใหญ่และอาถรรพ์จนน้ำตาไหล ก็ได้เริ่มต้นขึ้นในจักรวาลภายในกายของเขาด้วยรูปแบบเช่นนี้!
เหนือกว่าเจตจำนงแห่งพิธีบูชากลับเป็นเทพมารแห่งห้วงเกินวิเศษ
หลูหลินพยักหน้าในใจ แยกจิตสำนึกเส้นหนึ่งออกไปล็อกไว้ที่ที่ราบสูง
หลังโลงทองแดงสามชาติถูกฝัง กาลเวลาแห่งที่ราบสูงก็มิได้หยุดยั้ง
เลือดดำหยดนั้นที่ผู้ป่วยไอออกมาจากปาก แม้ถูกโลงทองแดงกดขี่ไว้ส่วนใหญ่ แต่ยังมีมลทินเล็กน้อยอ่อนโยนจนแทบมองไม่เห็น ซึมลงสู่ดินแดนแห่งที่ราบสูง