ก้นหลุมลึก เศษหินยังคงร่วงหล่นลงมา
หลูหลินคุกเข่าครึ่งตัวอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง แขนทั้งสองข้างห้อยลงข้างกาย ร่างกายอันเป็นของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดเปล่งแสงทองจางระเรื่อจนถึงขีดสุด รอยแตกแทรกซ้อนเต็มไปหมด
แต่บัดนี้ความสนใจของหลูหลินทั้งหมดมุ่งไปที่ภายในร่าง
เงาเตาหลอมสรรพสิ่งหมุนวนอย่างบ้าคลั่งในส่วนลึกของทะเลญาณ พลังทำลายล้างที่กลืนกินเข้ามาถูกขังไว้แน่นหนาในก้นสุด เศษสลักของกฎแห่งการทำลายล้างที่แฝงมากับสายเลือดงูเหลือมทองสายเลือดแท้ป่าเถื่อนรุนแรงยิ่งนัก แม้ถูกเตาหลอมกลืนไปแล้วก็ยังดิ้นรนฝ่าฝืนไม่หยุด
บีบ บีบต่อไป
หลูหลินเขี้ยวกรามแน่น เคล็ดคืนสู่ต้นกำเนิดดำเนินเต็มกำลัง ช่วยเตาหลอมอัดพลังทำลายล้างก้อนนี้ให้เล็กลงเรื่อย ๆ
ขนาดหดเล็กลงต่อเนื่อง แรกทีใหญ่เท่ากำปั้น แล้วเล็กลงเท่าไข่
ท้ายที่สุดถูกอัดจนเล็กเท่าเม็ดแก้ว
ลูกแก้วกฎดำสนิทราวกับหมึกดำมืดลอยนิ่งอยู่กลางเตาหลอมสรรพสิ่ง ลวดลายของกฎแห่งการทำลายล้างไหลเวียนบนผิว ลายเส้นแต่ละเส้นเฝ้ารักษาการโจมตีเต็มกำลังหนึ่งครั้งของงูเหลือมทองสายเลือดแท้ผู้ไปถึงจอมเต๋าขั้นปลาย
หลูหลินสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงน้ำหนักของลูกแก้วนี้
……
กลางอากาศ
มู่เหิงลอยอยู่เหนือดาวร้างที่แตกร้าวสุด เกล็ดเกราะสีทองเปล่งวรรณะแสงระยับใต้นภาฟ้าสีชาดมืด
สัญชาตญาณแห่งสายเลือดเร่งตะโกนเตือนอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกเช่นนี้เขาไม่เคยประสบมาก่อน
เผ่างูเหลือมทองสายเลือดแท้โดยกำเนิดยืนอยู่บนริมสุดของห่วงโซ่อาหารแห่งเผ่าปีศาจ แต่บัดนี้ลายงูสีทองร้อนผ่าวขึ้นมา ดวงตาแนวตั้งหดเกร็งโดยไม่อาจควบคุม
มนุษย์ผู้นั้นก้นหลุมลึก ตามเหตุควรต้องถูกแสงเสาแห่งการทำลายล้างเช็ดสูญสิ้นสภาพ