บริเวณสีดำได้กดทับลงมาเหนือหลุมลึกแล้ว
เงาแห่งความตายครอบคลุมทั่วสุดสายตาโดยสิ้นเชิง
หลูหลินกัดฟันแน่น มือซ้ายเท้าพื้นที่แหลกสลาย แกนดาวแสงจักรวาลไทโยวในดวงตาขวากะพริบวูบวาบอย่างบ้าคลั่ง พยายามค้นหาจุดอ่อนของบริเวณสีดำนี้
สายข้อมูลไหลผ่านเหมือนน้ำตก
“เตือนภัย ระดับพลังงานเกินขีดจำกัดการวิเคราะห์”
“เตือนภัย แท้จริงแห่งจิตวิญญาณกำลังถูกล็อกเป้ากัดกร่อน”
“เตือนภัย ร่างกายพังทลายไปแล้วร้อยละเจ็ดสิบ”
กระทั่งแก่นดาวยังหาทางแก้ไม่ได้เลย เมื่อเผชิญพลังที่เด็ดขาด การคำนวณและเล่ห์เหลี่ยมใด ๆ ล้วนไร้ความหมาย
บริเวณสีดำกดลงมา ในหวะที่ความมืดนั้นกำลังจะแตะต้องร่างของหลูหลิน
กระบี่สีทองน้ำตาลมืดครางเสียงร้องอันเจ็บปวด เงาวาบบนใบกระบี่มืดหม่นลงโดยสิ้นเชิง
เครื่องหลอมสรรพสิ่งเพิ่งหลอมสำเร็จ ยังไม่ทันได้ดื่มเลือดให้เต็มอิ่ม ก็ถูกพลังอันสูงส่งเหนือสรรพสิ่งบีบกลับเข้าไปในร่างหลูหลิน
แขนขวาเป็นไอระเหยไปแล้ว สสารสีดำซอนเข้าเนื้อเยื่ออย่างบ้าคลั่งตามแผลเปิดที่บ่าที่แหลกสลาย
กระดูกของวิเศษชั้นเต๋าแห่งวิถีแห่งแรกกำเนิด ที่ปกติแม้การฟาดเต็มกำลังของอริยเต๋าครึ่งก้าวยังไม่อาจสั่นคลอนแม้เสี้ยวเดียว บัดนี้กลับเปราะบางยิ่งกว่าคุ้มไม้แห้งเสียอีก
ภายในแดนใน จักรวาลจิ๋วเริ่มพังทลายเป็นวงกว้าง โครงสร้างมั่นคงที่กฎทั้งสิบสามประกอบขึ้นพ่ายแพ้ถอยร่อไปทีละก้าว ดวงดาวร่วงโรย ปฐพีฉีกขาด แสงของกฎอ่อนแรงจนเกือบมองไม่เห็น
จิตสำนึกของหลูหลินจมดิ่งสู่ความมืดมัวอย่างรวดเร็ว
แท้จริงแห่งจิตวิญญาณถูกล็อกแน่นหนา นี่คือการล้างบางที่ไม่เว้นแม้เหตุผล มุ่งจะลบล้างร่องรอยการมีอยู่ของเขาจากต้นทาง จากเหตุปัจจัยโดยสิ้นเชิง ไร้ซึ่งเล่ห์เหลี่ยมอันประณีต เป็นเพียงการบดขยี้ด้วยระดับชั้นล้วน ๆ
นอกทะเลเหวรอย ฐานทั่วชั่วคราวของเผ่าทั้งปวง