ราชอาณาจักรอินทีส เมืองหลวง เขตชั้นล่าง
ราตรีมืดมิด หมอกข้นปกคลุมถนนแคบร้างผุกร่อน
หลี่เทานอนราบอยู่บนที่นอนไม้ในบ้านพักนิรภัย ลมหายใจสม่ำเสมอ
หลายวันต่อเนื่องที่ขมักเขม้นไม่หยุดพัก ลงมือปรับแต่งเครื่องจักรไอน้ำชิ้นนั้นช่างแสนบรดาล จนกินพลังใจของเขาหมดสิ้น
ตะเกียงแก๊สดับสนิทมานานแล้ว ห้องนั้นมืดสนิทจนต่อมือต่อตาไม่เห็นกัน
เงียบงัน เงียบราวกับนรก
แม้แต่แมวเหมียวหมาจรจัดที่พเนจรตามหน้าต่างในยามปกติ ยามนี้ก็เงียบสนิทไร้เสียงใดเลย
ท่ามกลางความมืด พลานุภาพอันเลยเขตความเข้าใจของมนุษย์ธรรมดาได้ปรากฏโดยไร้เสียงกระซิบ
เวรามิได้บิดเบี้ยว กาลมิได้หยุดนิ่ง ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน ในทางที่ขัดกับแก่นสารแห่งธรรมชาติทั้งปวง
หลี่เทายังหลับตาค้างอยู่ แต่จิตวิญญาณของเขาถูกละออกจากเนื้อกายไปโดยพลการ
ในนิทรา หมอกสีเทาขาวกลิ้งทะลักมิดฟ้าปิดดิน
ดวงจันทร์เสี้ยวสีชาดแดงเด่นตระหง่านบนขอบฟ้า ระบายวงแสงสีเลือดที่พอให้สยดสยองขวัญไปวัน ๆ
หลี่เทาเบิกตาโพลงขึ้นทันที ทั้งร่างพุ่งขึ้นจากพื้นพรึ่บ
เขาพบว่าตนเองมิได้อยู่บนที่นอนไม้ผุที่คลุ้งคาวชื้นอีกต่อไป แต่ยืนอยู่กลางทุ่งร้างอันว่างเปล่าเงียบงันราวแผ่นดินตาย
เบื้องล่างคือดินดำแตกร้าว โดยรอบคือหมอกเทากลิ้งทะลัก
ความเย็นเจี๊ยบไหลเลียวจากไขสันหลังตรงขึ้นสู่เศียรเกล้า
ตายแล้ว!
ถูกโจมตีโดยผู้เหนือมนุษย์!
หลี่เทาผลีผลามอยากจะเรียกพลังจากน้ำยาปีศาจแห่งนักกฎหมายในกาย
แต่ลักษณะเหนือมนุษย์ในร่างกลับเงียบงันไร้วี่แวว ถูกพื้นที่แห่งนี้กดขี่จนราบคาบ