สมรภูมิในจิตของหลูหลิน เปี่ยมด้วยอันตรายยิ่งกว่าของหวังเซี่ยและจักรพรรดินีเจาหนิงหลายเท่านัก
มารจิตภาพฉายกว่าสิบตน รูปลักษณ์แตกต่างกันไป ล้วนเป็นตัวแทนของ "ความเป็นไปได้" ในทางสุดโต่งต่าง ๆ ของเขา
ทั้งหมดพร้อมใจเข้าปล้ำหลูหลิน ทุกการโจมตีล้วนแฝงเงาแห่งพลังของตัวหลูหลินเอง แต่ถูกบิดเบือนขยายให้บริสุทธิ์และร้ายกาจยิ่งขึ้น
"หลูหลิน" ผ้าคลุมจักรพรรดิ รอบกายเพลิงลุกโชน แต่ละลิ้นเพลิงเพียงพอที่จะเผาผลาญภูเขาให้สูญสิ้น ทำให้ปริภูมิบิดเบี้ยวเสียรูป
"หลูหลิน" ฉลองชุดสีเลือด พลังกระบี่สุกใสราวรอบ ทุกกระบี่ชี้ตรงเข้าจุดอันตรายของหลูหลิน เจตนาสังหารแน่นหนาดุจของจริง
"หลูหลิน" ร่างอสูรกาย แขนยักษ์ผิดรูปทุบลงมา ทุกครั้งก่อแรงกระแทกในระดับทำลายล้าง สะเทือนปริภูมิว่างเปล่ารอบด้านแตกกระจายเป็นเสี่ยน ๆ
หลูหลินพยายามสุดชีวิตเพื่อรักษาท่า อำนาจสิทธิ์ขาด "นิยาม" ในร่างถูกหยิบจรดถึงขีดสุด แสงห้าสีก่อเป็นเกราะแกร่งปกป้องรอบกาย
ออกประมาณไปเรื่อย ๆ ใช้อักษร "ติ้ง" แข็งตรึงเปลวเพลิง อักษร "โพ" ฉีกขาดพลังกระบี่ อักษร "ซาน" สลายแรงกระแทก
แต่ทว่าทุกครั้งที่ลงมือ ย่อมสิ้นเปลืองมหาศาล
หลูหลินสำรวจได้ว่าพลังกำลังไหลรินจากไปอย่างรวดเร็ว ในสุดทะเลญาณ ความคิดบ้าคลั่งจากการกลืนกินเอาไว้ ก็กำลังกระทบเหตุผลของเขาไม่หยุดหย่อนเช่นกัน
"เลิกฝืนเสียเถอะ!" "หลูหลิน" ผ้าคลุมจักรพรรดิหัวเราะเหี้ยมเกรียม
"เจ้ายิ่งต่อต้าน เรายิ่งแข็งแกร่ง! นี่คือกฎแห่งกุยซวี และคือชะตากรรมของเจ้า!"