"อยากกินขนมปังขาวทุกวันหรือไม่" หลี่เทาเดินเข้าไปใกล้ โยนเหรียญเพนนีทองแดงประกายวิบวับหนึ่งเหรียญ
วัยรุ่นเงยหน้าขึ้นอย่างระแวงว่า คว้าเหรียญนั้นไว้แน่น จ้องมองหลี่เทาไม่วางตา พร้อมจะหนีทุกเมื่อ
"เดินตามข้ามา เจ้าจะได้รับพลังอำนาจ"
วัยรุ่นชื่อแฟรงก์ ไม่มีนามสกุล แม้แต่ว่าบิดามารดาของตนเป็นใครก็ไม่รู้ชัด
หลี่เทาพาเขากลับมายังฐานลับโดยตรง
ในห้องใต้ดิน ตะเกียงแก๊สส่งเสียงซ่าเบา ๆ
หลี่เทาตั้งหม้อเหล็กเล็กลงบนเตาไฟ แล้วตามสูตรในความคิด ทยอยเทวัตถุดิบที่มีกลิ่นฉุนทีละอย่างลงในน้ำเดือด
สุดท้าย เปิดกล่องดีบุกนั้น แล้วโยนก้อนลักษณะพลังนักฆ่าที่สั่นไหวดุจมีชีวิตลงไป
ยามารสีดำเดือดเป็นคลื่นในหม้อ แผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือกแปลกประหลาด
หลี่เทาเทยามารที่ต้มสำเร็จลงแก้วกระจก แล้วเขียนไปที่ตัวหน้าของแฟรงก์
"ดื่มมันลงไป ไม่ตาย ก็จะได้พลังที่เหยียบย่ำทุกคนที่เคยรังแกเจ้าให้อยู่ใต้ฝ่าเท้า" หลี่เทาประกบมือทับอก น้ำเสียงเยือกเย็นไร้ความปรานี
แฟรงก์มองไม่แม้แต่สายตาเดียวไปยังฟองดำที่เดือดพล่านในแก้ว ยกแก้วขึ้น เงยคอ แล้วดื่มกระหน่ำจนหมด
ปัง!
แก้วกระจกกระแทกพื้นแตกกระจายเป็นผุยผง
แฟรงก์กำลังบีบคอ พลังบ้าคลั่งวิ่งพล่านไปทั่วร่าง กล้ามเนื้อปรับโครงสร้างใหม่ด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้
ผิวหนังปรากฏรอยฟกช้ำเป็นท่อน ๆ ผืนใหญ่ผืนย่อม
ความเจ็บปวดจากการบิดเบี้ยวร่างกายรุนแรงพอจะทำให้ผู้ใหญ่จิตใจแตกสลาย
แต่แฟรงก์กัดริมฝีปากแน่น ฝืนจนไม่มีเสียงกรีดร้องหลุดออกมาสักครั้ง
สู้ทนอยู่ครึ่งชั่วยาม เสียงหายใจหอบถี่ของแฟรงก์จึงค่อย ๆ สงบลง
เขาพยุงพื้นลุกขึ้นยืน ร่างที่เคยผอมโซยืดสูงขึ้นอีกหลายส่วน เส้นสายกล้ามเนื้อแน่นขึ้นและลื่นไหล ทุกการเคลื่อนไหวแฝงความเบาคล่องกับความเหนียวแปลกประหลาดที่สุดบรรยาย
ลำดับชั้น 9 นักฆ่า สำเร็จ
หลี่เทาพยักหน้าพอใจ
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือเงาของข้า รหัสลับของเจ้าคือหนวดดำ" หลี่เทาเอ่ยชื่อจรรโลงไทเรือโจรสลัดจากชาติปางก่อนขึ้นมาลอย ๆ