เวทีรณรงค์แห่งใหม่คือมหาสมุทรกว้างไกลสุดสายตา
หลูหลินยืนอยู่เหนือผิวน้ำ คลื่นซอยเป็นระลอกใต้ปลายเท้า
ตรงข้ามนั้นเป็นอัครปราชญ์ผู้บำเพ็ญกฎแห่งน้ำ พลังศักดิ์สิทธิ์ระบืออยู่ราวสามสิบห้าเท่า
อีกฝ่ายเห็นการต่อสู้ที่ผ่านมาของหลูหลินเป็นที่เรียบร้อย สีหน้าจึงหนักอึ้ง
ไร้คำพูดไร้ความจำเป็น น้ำทะเลเบื้องบนแปลงกายเป็นมังกรน้ำนับไม่ถ้วน คำรามพุ่งเข้าใส่หลูหลิน
หลูหลินเงยหน้าขึ้น สัมผัสการไหลของไอน้ำในอากาศ
เขาไม่ชักกระบี่ เพียงยกขวาลงกดเบา ๆ
ปริภัณฑ์รอบด้านประดุจทรุดตัวลงหนึ่งมุมในยามนั้น
มังกรน้ำเมื่อพุ่งเข้าใกล้หลูหลินในรัศมีสิบจัง กลับเบี่ยงเบนประหลาด ชนเข้ากับที่ว่าง
หลูหลินก้าวออกไปหนึ่งบาท
ร่างพร่างเลือนบนผิวน้ำ แล้วปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังคู่ต่อสู้ทันที
เส้นทางเคลื่อนไหวเช่นนี้ มิใช่ความเร็วธรรมดา หากคือการเคลื่อนย้ายที่ผสานกฎแห่งลมเข้ากับปริภัณฑ์
คู่ต่อสู้ยังไม่ทันตั้งตัว นิ้วของหลูหลินก็จิ้มลงที่จุดหลังหทัย
พลังศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยาน
ไม่ถึงสามลมหายใจ การรบยุติลง
อันดับเต้นขึ้นอีกครั้ง
อันดับแปดสิบห้า
ผู้ชมเบื้องหน้าจอแสงเริ่มชาชื่น
และเริ่มตระหนักได้ว่า "หลูเจ้าถิ่น" คนนี้ไม่ใช่สิ่งเดิมอีกแล้ว
โดยเฉพาะผู้ชมรุ่นเก่าที่เฝ้ามองการรบของหลูมาตลอด ยิ่งรู้สึกชัดเจน
เห็นหลูหลินพัฒนาจากการต่อสู้อุปสรรคในทุกยก มาเป็นการปราบคู่ต่อสู้ในพริบตาด้วยวิธีรบที่ขัดต่อธรรมชาติ
เข้าใจชัดแจ้งถึงกลยุทธ์ของหลูหลินในการรณรงค์ครั้งนี้
ใช้สงครามเลี้ยงสงคราม ตลอดช่วงเวทีประลอง พัฒนาด้วยความเร็วที่คาดไม่ถึง
