ผู้บำเพ็ญลุ่มลึกในกฎ ครอบงำมหาเต้า ระบบบำเพ็ญแห่งพันโลกมหึมา มาแต่โบราณก็เป็นเช่นนี้
ไม่ว่าจะเป็นปฐมเต๋าผู้สูงส่งเหนือสรรพสิ่ง หรืออริยเต๋าผู้กดขี่ทุกสรรพาณ เบ้ากำลังล้วนมาจากการครอบงำบรรทัดแห่งจักรวาลนี้ทั้งสิ้น
การยืมใช้ ย่อมหมายความว่าต้องอยู่ใต้อำนาจของผู้อื่น
โดยสาระแล้ว ทั้งหมดไม่ต่างจากหญ้าปีนที่พาดพิงอาศัยต้นไม้ใหญ่ไพศาลที่ชื่อว่าจักรวาลแห่งพันโลกมหึมา
แต่ระบบของหลูหลินกลับต่างจากนั้นโดยสิ้นเชิง
เนื้อกายคือจักรวาล ไม่ยืมกำลังภายนอก ไม่บำเพ็ญกฎแห่งพันโลกมหึมา เนื้อกายของหลูหลินก็คือจักรวาลจิ๋วที่หมุนเวียนสมบูรณ์ทั้งหมด
การกดขี่ของบรรทัดแห่งพันโลกมหึมา ต่อเขาไม่มีความหมายใด ๆ
หากจัดตามขอบเขตแห่งพันโลกมหึมา หลูหลินในยามนี้เพียงเป็นขั้นจอมเต๋าเท่านั้น
แต่ภายใต้การหล่อเลี้ยงกลับของจักรวาลจิ๋ว ความแกร่งของเนื้อกายและอานุภาพสังหาร ทำให้ขอบเขตไม่อาจเป็นพันธนาการต่อเขาได้อีกนานแล้ว
เบื้องหน้า ความมืดมิดในส่วนลึกของท้องฟ้าดวงดาวกำลังพังทลายลงอย่างบ้าคลั่ง
สัตว์ร้ายขนาดมโหฬารเกินจินตนาการ กำลังบีบตัวเจาะออกจากนิรวาณจนเห็นรูปลักษณ์แท้จริง
จักรพรรดิแมลงกลืนดารา
อริยเต๋าผู้การปิดผนึกสวรรค์ลำดับสองใต้บังคับบัญชาของแม่ราชินีแห่งเผ่าแมลง
จักรพรรดิแมลงกลืนดาราในพันโลกมหึมาก็เป็นสิ่งแปลกแยกเช่นกัน มันไม่บำเพ็ญกฎ ความเข้าใจในกฎยังเทียบเท่าอริยเต๋าระยะต้นธรรมดาเท่านั้น
แต่ด้วยการกลืนกินแร่ดาวและเส้นเลือดแห่งดวงดาวนับอสงไขย พร้อมทั้งเลือดเนื้อของสรรพชีวิต มันจึงหลอมรวมเนื้อกายอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาได้อย่างยากลำบากจนมิอาจถูกกฎใดรุกล้ำ
เหล่าเหลยจ้านที่ถอยห่างออกไปรู้สึกเย็นซ่าส์ทั้งกาย ทหารหาญสามล้านนาย ยามนี้แม้การหายใจก็ลำบากเหลือเกิน
"ทัพทั้งหมดถอย! ถอยอีกสิบหมื่นลี้!" เหลยจ้านคำรามลั่น นานแล้วที่ได้ยินถึงกิตติศัพท์อันไพศาลของจักรพรรดิแมลงกลืนดารา