หลูหลินยกฝ่ามือเดียวกดลงด้านล่างอย่างหนักหน่วง กฎหยินหยางกลายเป็นกระแสพลังสองสาย ดำหนึ่งขาวหนึ่ง บดบิดปะทะกันอย่างรุนแรงกลางชั้นบรรยากาศโกลาหล
สายฟ้าก็ถือกำเนิดขึ้น
นั่นมิใช่สายฟ้าธรรมชาติธรรมดา หากคือสายฟ้าเทพหยินหยางที่หลอมรวมรากฐานแห่งอารยธรรมและเจตจำนงแห่งการสร้างโลกไว้
ครืน!!
สายฟ้าดำขาวหนาตัวราวหมื่นจังฉีกเมฆาแยกพายุ พุ่งตรงลงสู่ส่วนลึกที่สุดของมหาสมุทรดึกดำบรรพ์ไร้ขอบเขตนั้น
แสงสายฟ้าสองสีไร้ซึ่งเหตุผล มองข้ามแรงต้านของน้ำทะเล พุ่งทะยานลงสู่เบื้องล่างโดยไม่หยุดชะงัก
น้ำทะเลสองข้างทางถูกแตกสลายเป็นแก๊สพื้นฐานที่สุดในชั่วพริบตา สายฟ้ามุ่งตรงสู่ร่องลึกก้นสมุทร ระเบิดกระจายอย่างบ้าคลั่ง
มหาสมุทรทั้งมวลถูกระเหิดจนเกือบหนึ่งในสาม ความร้อนสูงเหลือล้ำและพลังทำลายล้างเกิดอาละวาดรุนแรงในห้วงห้วงเหว
แต่ที่จุดศูนย์กลางสูงสุดแห่งความทำลายล้างนั้น จุดตัดเชื่อมของพลังหยินหยางทั้งสอง
คลื่นสั่นสะเทือนอันเบาบางจนแทบมองไม่เห็นได้ปรากฏขึ้น ญาณของหลูหลินตรึงตำแหน่งนั้นไว้แน่นหนา
ในตะกอนดินเลนแห่งห้วงห้วงเหว สสารพื้นฐานนานาชนิดภายใต้การกระตุ้นสุดขีดของสายฟ้าเทพหยินหยาง ได้ประกอบร่างใหม่ขึ้นในแบบที่อัศจรรย์ประหลาด
ภายใต้ตัวอย่างนับไม่ถ้วน แม้เหตุการณ์ที่มีโอกาสเล็กที่สุดก็ย่อมถูกกำหนดให้บังเกิด
หลูหลินใช้ความอดทนรอคอยจนถึงวินาทีนี้ เซลล์เดียวขนาดจิ๋วซึ่งมีโครงสร้างเรียบง่ายเหลือเกินได้ก่อตัวขึ้น
มันเกาะกุมอยู่บนหินก้นสมุทรก้อนหนึ่งอย่างแกร่งกล้า ดูดกลืนพลังงานตกค้างของสายฟ้าเทพหยินหยางอย่างตะกละ