ชีวิตบังเกิดขึ้นแล้ว แม่ไฟแห่งอารยธรรมก็ถึงเวลาจุดประกาย
หลูหลินคิดเผื่อใจเพียงเล็กน้อย กฎธรรมชาติแห่งอารยธรรมทั้งเจ็ดสายของต้าเชี่ยก็จูงลงมาจากขอบฟ้า
วิถีขงจื๊อเปลี่ยนเป็นสายสวรรค์อันบริสุทธิ์ที่ปรากฏเป็นเงาม้วนหนังสือนับหมื่นม้วน อักษรสีทองกลิ้งไปในกลุ่มเมฆ คัมภีร์ทั้งปวงประกอบขึ้นเป็นเกณฑ์ศีลธรรมที่ใช้ชี้ขาดชอบชั่ว
สำนักยุทธเปลี่ยนเป็นขบวนยุทธะของม้าศึกและอาวุธวรยุทธ์อันเด็ดเดี่ยวในการสังหาร เสียงโห่ร้องสังหารสะท้านฟ้าดังกึกก้องทั่วแว่นฟ้า หลั่งจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และความไม่ยอมจำนนลงสู่ผืนแผ่นดิน
สำนักกฎหมายเปลี่ยนเป็นโซ่ดำที่พาดพับไปมาอย่างเข้มงวดระเบียบ ล่ามวิถีการหมุนเวียนของฟ้าดินให้ตายตัว วางกฎเหล็กอันเด็ดขาดแห่งการให้รางวัลลงทัณฑ์อย่างชัดเจน
สำนักเต๋าเปลี่ยนธรรมแห่งวิถีคือความเป็นธรรมชาติให้เป็นพระฉายาไทจีที่บังแผ่นฟ้า ปลาหยินหยางหมุนเวียนช้า ๆ บนสุดชางฉง ข้อความอันลึกซึ้งแห่งการเกิดและกันของสรรพสิ่งทั้งมวล
วิชาเปิดปิดของสำนักจงเหิงกลายเป็นกระดานหมากยักษ์ที่ดำขาวชัดเจน ใช้สรรพชีวิตเป็นหมากองค์ รังสรรค์ภูมิปัญญาอันสูงสุดแห่งการสมานพันธมิตรและแยกแตกพันธมิตร
วิชาหยินหยางเปลี่ยนโลกาแห่งดุลยภาพให้เป็นดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ที่หมุนเวียนสลับกันขึ้น ขีดเส้นแบ่งเขตกลางวันกลางคืน
รักเสมอกัน ไม่รุกรานของสำนักม่อเปลี่ยนเป็นเงามหานครที่มั่นคงมิใครทำลายได้ ปราบปรามทั้งแปดทิศ ฝังแนวคิดแห่งการพิทักษ์และรักทั่วไปหมู่ลงใต้ผืนดิน
มูลฐานอารยธรรมเจ็ดแบบที่ต่างกันสิ้นเชิงนี้ เปลี่ยนเป็นห่วงโซ่กฎไร้รูปเจ็ดสาย สลักตราลงสู่สุดลึกของสวรรค์ประจำดาวดวงนี้โดยตรง
กาลเวลาในภายภาคหน้า เมื่อสิ่งมีชีวิตผู้มีปัญญาแท้จริงบังเกิดขึ้นบนดาวดวงนี้ พวกมันจะเกิดมาได้รับอิทธิพลแห่งอารยธรรมทั้งเจ็ดนี้โดยมิได้รู้ตัว
แม่ไฟแห่งอารยธรรมได้หยักรากลงอย่างมั่นคงในจักรวาลจิ๋วนี้เป็นครั้งคราวสุดท้าย