ร่างธรรมของประมุขวังจื่อเวยก้มลง กวาดสายตามองหลูหลินที่ถูกปกป้องอยู่เบื้องหลัง แล้วหันไปมองมารเฒ่าสังหาร ริมฝีปากขยับเบา ๆ เสียงเบาจนมีเพียงไม่กี่คนที่ได้ยิน
“เจ้าสังหาร ส่งคนนี้มาถึงแนวหน้าได้เช่นไร” น้ำเสียงแฝงข้อตำหนิและความไม่พอใจชัดเจนเช่นเดียวกับอินผ่อเทียนเมื่อครู่
มารเฒ่าซิงเมี่ยกระตุกที่มุมปาก แต่มิได้อธิบายสิ่งใด
ประมุขวังนครเก้านรกยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงหมิง เอียงศีรษะมองหลูหลินชั่วครู่ ก่อนจะถอนสายตา
ในการรับรู้ของเขา หลูหลินอาจเป็นเต้าจื่อที่สัมพันธมิตรเต๋าอุ้มชูขึ้นมาด้วยมือทั้งสอง กระทั่งความสำเร็จแห่งกฎแห่งเวลา ก็อาจเป็นของปลอมทั้งหมด
แต่ผลแลกมาบัดนี้ คือสามเผ่ายกทัพบีบชายแดน หมื่นเผ่าล่าสังหาร
แนวหน้าเก้าแดนของเผ่ามนุษย์ร้องขอความช่วยเหลือกันทั้งสาย นายทหารพลทหารนับไม่ถ้วนกำลังสลับชีวิตแทนคนเพียงผู้เดียว
ประมุขแห่งนรกเก้าขุมไม่ปฏิเสธพรสวรรค์ของหลูหลิน แต่เผ่ามนุษย์เลี้ยงเป้านาคเช่นนี้ขึ้นมา เป็นพรหรือเป็นภัย ยังกล่าวไว้ไม่ได้
ทว่าบัดนี้มิใช่ยามที่จะมากล่าวโทษบัญชีความเก่า
ถอยไม่ได้แล้ว
ถ้าอริยเต๋าผนึกฟ้าทั้งสี่ถอนกลับต่อหน้าหมื่นเผ่า กระดูกสันหลังของเผ่ามนุษย์ย่อมหักขาดสิ้นเชิง
ประมุขวังนครเก้านรกปล่อยเปลวเพลิงหมิงลุกโชนขึ้นสามส่วน ว่าอย่างกระชับ
“จักรวาลกันเสียก่อนแล้วจะว่ากัน!”
ในมือของร่างมหาศาลวันนับหมื่นลี้ของประมุขวังจื่อเหวย จานดาราหมุนเร่งความเร็วขึ้น ดวงดาวที่ควบแน่นนับพันลอยจมไม่นิ่งในฝ่ามือ พร้อมจะหลั่งไหลลงมาได้ทุกเมื่อ
อินผ่อเทียนชี้ทวนในภาพเงากรีดขึ้น มารเฒ่าซิงเมี่ยปล่อยเปลวเพลิงหมิงทั่วร่างลุกโชนถึงขีดสุด กางบังหลูหลินกับชาวหนุ่มสาวสิบเอ็ดคนไว้จนสนิท
อริยเต๋าผนึกฟ้าแห่งเผ่ามนุษย์ทั้งสี่ หันหน้าเข้าหาหมื่นเผ่า ยืนประสานเป็นกำแพงเดียว
อีกฟาก พระเจ้าหกปีกกางปีกแสงสีทองทั้งหกออกเต็มที่ ท่านลอยอยู่เบื้องสูงแห่งแดนดารา ก้มมองอริยเต๋าผนึกฟ้าทั้งสี่ของเผ่ามนุษย์ และหลูหลินที่ถูกปกป้องอยู่เบื้องหลัง
“อินผ่อเทียน ประมุขวังนครเก้านรก ประมุขวังจื่อเวย เจ้าสังหาร”