วันที่ทุ่มเทเต็มกำลังเตรียมตัวสอบฤดูใบไม้ร่วง ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ภายในสวนครึ่งหมู่ ดวงอาทิตย์ขึ้นดวงจันทร์ลง เสียงอ่านหนังสือดังไม่ขาดสาย
แปรผ่านไปครึ่งเดือน
วันหนึ่ง ในลานของสวนครึ่งหมู่ สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชย ปลิวเหล่าใบไม้แห้งเหลืองปลิวว่อนขึ้นมาไม่กี่ใบ
หลูหลินเพิ่งกางกระดาษเซวียนลงบนโต๊ะหิน เขียนหัวข้อบทความหนึ่งลงไป ยังไม่ทันได้ปลายพู่กันสัมผัสกระดาษ ประตูลานก็ถูกคนด้านนอกผลักเปิดออกพร้อมเสียงดัง
หวงกวนวิ่งเข้ามาอย่างรีบเร่ง เต็มหน้าด้วยความตื่นเต้น เสียงเรียกมาถึงก่อนตัว
“จั่วจือ! จั่วจือ! กำหนดการแล้ว!”
หลูหลินวางพู่กันลง มองไปยังหวงกวน
“กำหนดการสอบแล้ว! การสอบระดับจังหวัดกำหนดการสอบแล้ว!”
“วันที่ 8 เดือน 11!”
วันที่ 8 เดือน 11
นับวันแล้ว เหลือเพียง 7 วันเท่านั้น
หลูหลินไตร่ตรองชั่วครู่ แล้วเอ่ยขึ้นว่า
“จิ่งหมิง เมื่อกลับไปบอกพี่น้องในสมาคมทุกคนที่เตรียมเข้าสอบฤดูใบไม้ร่วงด้วย 7 วันสุดท้ายนี้ ไม่จำเป็นต้องขึงขังท่องจำอีกต่อไป”
“ให้ปรนนิบัติจิตใจเป็นหลัก ทบทวนสิ่งเก่าเพื่อรู้สิ่งใหม่ก็พอ”
“นอกจากนี้ อาหารการกินในช่วงนี้ บอกให้ครัวทำจานจืดชื้นบำรุงร่างกาย ห้ามมันเจียโดดเด็ดขาด”
“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว!” หวงกวนพยักหน้าหงึกหงัก แล้วก็จะหมุนตัวไปสื่อสาร
แต่เท้าหน้าเพิ่งก้าวออกจากประตูลาน เท้าหลังก็ชนเข้ากับบุคคลหนึ่งจนเซถลา
ผู้มาคือหูอีเตาโดยแท้
หวงกวนถูกชนจนเซคลุกคลุกล้ม ยังไม่ทันได้มองเห็นว่าเป็นใคร ก็ได้ยินหูอีเตาพูดเสียงรีบร้อนว่า “ขอโทษ” แล้วก็อ้อมตัวเขา ก้าวเดินยาว ๆ เข้ามาในลาน
หลูหลินเห็นใบหน้าเคร่งเครียดเต็มไปด้วยความทุกข์ร้อนของหูอีเตา คิ้วขมวดเล็กน้อย
ช่วงวันหลัง ๆ นี้ หูอีเตามาโดยเสมอ
ตั้งแต่โครงการท่าเรือคลองขุดเริ่มก่อสร้าง กิจการใหญ่น้อยไม่ว่าอย่างใด ล้วนมาแจ้งความคืบหน้าด้วยตนเอง