“เจ้าเพิ่งพูดอะไรนะ”
“ว่าแค่ถูกกระบี่เจาะเพิ่มอีกไม่กี่ทีหรือไร?”
ตี้เซียวมองด้วยดวงตาสีทองที่หดเกร็ง ปีกทั้งสิบสองข้างหลังสั่นสะเทือนพรวดพราด แสงทองพุ่งเรือง บีบม่านแรงกดดันไร้รูปนั้นจนแตกออก
“เพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นจอมเต๋า ก็คิดว่าตนไร้ผู้ใดเทียมแล้วรึ?”
คำยังไม่ทันจบ ตี้เซียวก็เคลื่อนไหวแล้ว
ปีกทั้งสิบสองสะบัดพร้อมกัน พลังอำนาจกฎซ้อนทับเป็นชั้นบนปีกราวกับม่านหลายชั้น แต่ละชั้นแฝงคุณลักษณะการทำลายล้างที่ต่างกัน
นี่คือแก่นแท้ของสายเลือดโบราณเผ่าเทพ สิบสองปีก คือวิชาลับกฎการทำลายล้างสิบสองประการ เมื่อหลอมรวมเป็นหนึ่ง ย่อมใกล้เคียงถึงระดับวิชาลับชั้นจอมประมุข!
“สิบสองปีกผู้ทำลายโลก!”
ตี้เซียวคำราม แสงทองสิบสองเส้นพุ่งทะยานจากปลายปีก สานพันกันกลางอากาศ หลอมรวมเป็นดาบยักษ์กายสนิทดำมืดทั้งเล่ม
วิชาลับสิบสองประการหลอมเป็นหนึ่ง ชั่วขณะหนึ่งไต่ถึงวิชาลับชั้นจอมประมุข ดาบเล่มนี้ เล่มก่อนที่ผ่านมาแม้ร้อยเท่าก็ยังไม่อาจเทียม!
แต่หลูหลินกลับมิได้ขยับ เพียงยืนอยู่ ณ ที่เดิม ศึกษาวิชาลับชั้นจอมประมุขอย่างเมื่อยใจและพิถีพิถัน
ไม่เสียที่เป็นบุตรสวรรค์โบราณที่เผ่าทวยเทพปิดผนึกตนข้ามยุคสมัย ถึงบางอรรถถึงบางส่วนถึงเช่นนี้จริง
หลูหลินเองก็เป็นครั้งแรกที่เผชิญวิชาลับชั้นจอมประมุข วิชา “ประตูแบ่งขอบเขต” ที่ตนสร้างขึ้นเองยังเพียงแค่ระดับสมบูรณ์แบบ ห่างจากชั้นจอมประมุขราวกับเหวไร้ก้นบึ้ง
“งั้นก็ดูซิว่าวิชาลับชั้นจอมประมุขของเจ้านั้น มีพลังเพียงใด!”
คำเพิ่งพูดจบ แก่นดาวมืดในดวงตาขวาของหลูหลินหมุนพลิก แสงเทาจาง ๆ ที่ห่อหุ้มร่างกายพุ่งเรืองขึ้นทันที
เตาหลอมสรรพสิ่งปั่นกงล้อพร้อมกัน ปลดปล่อยพลังงาน
แก่นชีวิตของแมลงจุดเลือดจำนวนนับร้อยล้านที่สะสมไว้ ณ ปากทางเข้าทะเลเหวรอย พลังปีศาจตกค้างของสิงห์เก้าหัว เศษกฎสายฟ้าของจอมเต๋าปีกหกเผ่าเทพ... พลังงานทั้งหมดที่เตาหลอมสรรพสิ่งกลั่นจนบริสุทธิ์ถึงที่สุด ณ บัดนี้ได้หลั่งไหลพุ่งเข้าสู่ร่างหลูหลินอย่างกึกก้อง