ในพันโลกมหึมา ณ เขตผีแห่งหนึ่ง
ลมเย็นเยียบร้องไห้ครวญ หมอกดำมืดม้วนกุดั่น เสียงสนั่นแว่วอยู่รอบข้าง ดังประดุจวิญญาณผู้ตายไปแสนล้านที่กระซิบร่ำไห้
สรรพสัตว์ผู้ใดก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ย่อมรู้สึกว่าชีวิตในตนถูกดูดไหลออกไปช้า ๆ แม้วิญญาณยังสั่นเทิ้ม
ห้วงลึกสุดของเขตผี หมอกดำข้นหนาเกือบเป็นแท่ง
ร่างสองร่างยืนนิ่งอยู่ ประดุจรูปปั้นที่ก้าวออกมาจากห้วงเหวยมบาล
ทั้งสองมีหน้าตางดงามหาที่ติมิได้ คิ้วนัยน์ตางดงามดั่งภาพวาด หากแต่ดวงตาไร้ซึ่งควันไฟมนุษย์โลก เย็นเยียบลึกถึงกระดูก
ทั้งสองสวมชุดคลุมดำรัดรูป ลากเส้นโค้งอวบอิ่ม เส้นผมไหลยาวดั่งน้ำตกปลิวไสวไปตามลม หาไม่ดูอ่อนหวาน กลับเพิ่มความเฉียบคมยิ่งกว่าเดิม
นี่คือ "สองนางปีศาจแห่งห้วงเย็น" ผู้เลื่องชื่อในดินแดนผี พี่สาวนาม "อิ๋ว" น้องสาวนาม "หมิง"
ผู้มาจากนิกายมาร "นิกายอิ๋วหมิง" แห่งพันโลกมหึมา
อิ๋วกับหมิงสองพี่น้องใจถึงใจคิดถึงกัน บำเพ็ญวิชามารอันลี้ลับเดียวกัน เมื่อร่วมมือปล่อยวิชาลับร่วมรบ พลังรบย่อมเพิ่มขึ้นเป็นเก้าสิบเท่าของอัครปราชญ์
บัดนี้ ไม่ไกลนักหน้าตัวทั้งสอง นักบำเพ็ญขั้นนักบุญราวสี่สิบนายจับกลุ่มกัน ล้อมรอบพวกนางไว้เป็นวง
นักบำเพ็ญเหล่านี้มาจากแดนดาราแตกต่างกัน พลังฝีมือล้วนไม่ธรรมดา แท้หรือว่ากล้ามเนื้อบนใบหน้าทุกคนกำลังกระตุก
"ขยะเหล่านี้ กล้าคิดจะคิดทำร้ายพี่น้องของเรางั้นรึ อยู่ดีไม่อยู่อยากเป็นอย่างงี้" อิ๋วพี่สาวเอ่ยเสียงเย็นเยียบ
นางยกมือขึ้นลูบผม ท่วงท่างดงาม แท้หรือทำให้ผู้พบเห็นขนหัวลุกซ่อน
หมิงน้องสาวเลียริมฝีปาก เสียงอ่อนหวาน แต่ถ้อยคำที่พูดก็ทำให้ขนลุกเกรียวไม่แพ้กัน "พี่ ดวงวิญญาณของพวกมัน รสชาติย่อมต้องแสนวิเศษ ราวกับทำให้วิชามารของพวกเราก้าวหน้ายิ่งขึ้นไปอีก"
คำพูดจบลง พี่น้องทั้งสองลงมือพร้อมกัน
“เปรี้ยง!”
หมอกดำรอบกายระเบิดออกเป็นวินาทีนั้น กลายเป็นมือปีศาจที่แผ่คลุมท้องฟ้า
มือปีศาจทุกมือล้วนแข็งแรงจนสามารถดึงวิญญาณออกจากร่าง เย็นเยียบซึมซับชีวิต ประดุจกรงเล็บมารนรก