ใจกลางแดนเผ่าแมลงของพันโลกมหึมา บนดาวดวงหนึ่งที่ไร้เจ้าของ หลูหลินซึ่งบำเพ็ญพลังเสร็จสิ้นได้หันความสนใจไปยังสมรภูมิภายในจักรวาลร่างของตน
เหนือทะเลมรณะ องค์พระผู้เป็นเจ้ากับเงาเจ้าเวทีสังหารกันแบบตัวต่อตัวจนสมองและขนนกแสงกระจายเต็มฟ้า ราวกับดาวเคราะห์สีเลือดที่พุ่งทะยานมาจากราชธานีหมานหวงด้วยเปลวไฟจนกระทั่งมิติเองก็แตกหัก มาถึงได้ในจังหวะที่พอดีเหลือเกิน
อำนาจสิทธิ์พื้นฐานสามสายที่แบกโลกทัศน์อันแตกต่างของกันและกันไว้ ได้ปะทะกันจนถึงที่สุดในน้ำนิ่งห้วงดวงดาว หยดเลือดทุกหยดที่หลั่งไหล การกลายพันธุ์เหนือธรรมชาติทุกคราวที่ระเบิดออก ล้วนกลายเป็นบำเหน็จยิ่งใหญ่ที่สุดที่เติมเต็มเตาภายในนี้
"ไซวคิดจะเก็บของสำเร็จรูปหรือ? ช่างคิดง่ายนัก!"
........
เบื้องบนของทะเลมรณะ
ดาวเคราะห์สีเลือดพุ่งทะลุหมอกไอน้ำสีขาว พร้อมความโหดเหี้ยมที่เผาผลาญสิ้นทุกสิ่ง ดิ่งตรงลงไปในน้ำดำพิษภัย
ไซวไม่มีเจตนาจะเจรจาธรรมเนียมใดกับพวกนั้นเลย ดาบใหญ่ยาวห้าชื่อในมือพร้อมร่างมหึมาของเขาพุ่งชนกระแทกจนพื้นทะเลแหลกลาญ
อำนาจสิทธิ์แห่งความหายนะ จุดระเบิดขึ้นเต็มขั้น
เบื้องล่างทะเลมรณะ แถบภูเขาไฟระดับมหึมาที่สงบซ่อนมานับสิบล้านปีถูกปลุกขึ้นด้วยพลังบีบบังคับ
เปรี้ยง!
ผืนน้ำระเบิดออกในพริบตา น้ำพิษนับสิบล้านตันกลายเป็นไอ แท่งหินหลอมเหลวสีแดงมืดหลายสิบแท่ง ต่างมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินพันจั้ง ทะลุเปลือกโลกขึ้นมาพร้อมพายุมหาวิบัติ พัดซัดไม่เลือกหน้าเข้าใส่เงาลึกของห้วงทะเลและร่างอันเหลือเชื้อของเทียนจุนที่โบยอยู่กลางอากาศ
ที่ใดหินหลอมเหลวผ่านไป มิติวรรณะถูกเผาจนบิดเบี้ยวรุนแรง แม้แต่แสงก็หนีไม่พ้น
กึ่งศีรษะที่เทียนจุนเพิ่งเยียวยาซ่อมแซมไว้ด้วยวิชาย้อนคืนกาลเวลา ถูกเล็มเผาจนเนื้อเลือดขาดหายไปเป็นโพรงใหญ่ในทันที