พันโลกมหึมา ห้วงลึกของท้องฟ้าดวงดาว
หลูหลินก้มมองจักรวาลภายในกายตน
สมรภูมิเลือดที่แดนเหนือสุด แผนการในห้องลับใต้ดิน ทุกสิ่งอยู่ในสายตาไม่ตกหล่น
"หมากรุกกระดานนี้ยิ่งกว้างยิ่งน่าลุ้นขึ้นทุกที"
สนามพลังแห่งวิชานักรบรอบกายรัศมีสิบเมตรสั่นไหวเบา ๆ ความก้าวหน้าประจักษ์แก่ตา
สงครามเทพที่ปะทุขึ้นในแดนดาราป่าเถื่อน สรรพชีวิตล่มสลายนับล้านชีวิต ปลดปล่อยประกายไฟมหึมา กลายเป็นเสบียงไหลบ่าเข้าสู่ร่างของหลูหลินไม่ขาดสาย
ซุ่ยใช้ค้อนทุบคน แต่เจ้าจิ้นใช้มีดผ่าตัดแทะเล็ดโลกทั้งใบ
การผสมผสานระหว่างภัยพิบัติกับความลับ น่าสะพรึงกว่าการทำลายล้างเพียงอย่างเดียวเสมอ
ตัวแปรที่เกิดจากการปะทะกันของความต่างเช่นนี้ คือสิ่งที่หลูหลินปรารถนาจะเห็นที่สุด
ภายในจักรวาลจิ๋ว
ในห้องลับหินดำ เจ้าจิ้นถอนสายตาจากกระจกน้ำ
สงครามแดนเหนือสุดยังคงดำเนินต่อ รากฐานของพวกยักษ์และพวกเอลฟ์ลึกหนักเกินกู้ ต่อสู้กันอีกหลายร้อยปีก็ยังแยกแพ้ชนะขาดไม่ได้
เขาจำเป็นต้องดึงเทพโบราณเพิ่มขึ้นมาลุยน้ำด้วย
สายตาหันไปยังอีกฟากของกระจกน้ำ
ทะเลเลือดไร้ขอบเขตใต้ที่ราบรกร้างตะวันออก หินภูเขาไฟที่เดือดพล่านในรอยแยกแห่งห้วงเหว
"ลิลิธ"
"ฟาบูตี"
เจ้าจิ้นเปล่งนามทั้งสองออกมา
ปรสิตสองตัวที่หล่อเลี้ยงชีวิตด้วยเลือดและการทรมาน อยู่อย่างสบายใจยาวนานเกินไปแล้ว
บรรพชนตระกูลเลือดกับจอมมารแห่งปีศาจ ครอบครองทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ที่สุดของทวีป กลับหมกมุ่นอยู่กับคารนาลอันบิดเบี้ยวในการทรมานมนุษย์ทั้งวัน
ถึงเวลาให้ทั้งสองตนหาความบันเทิงเพิ่มบ้างแล้ว
เจ้าจิ้นควักหินดำก้อนหนึ่งออกจากอกเสื้อ มือซ้ายพุ่งขึ้นเป็นหมอกสีเทาขาวแห่งความลี้ลับ มือขวาควบแน่นเป็นสายไหมแห่งภัยพิบัติสีแดงเข้ม