ยกที่ห้า หลูพบกับเชียนฮวน
เชียนฮวนก้าวออกมาจากเสาแสงส่งผ่าน ใบหน้าซีดขาว เห็นได้ชัดว่าพลังจิตจากยกที่แล้วยังไม่ฟื้นตัวทัน
อาการบาดเจ็บจากการที่พลังจิตโจมตีถูกเจี้ยนอี้สะท้อนกลับมายังคงอยู่
เมื่อตั้งหลักเสร็จ เชียนฮวนเงยหน้ามองหลูหลินหนึ่งครั้ง
ขณะนี้หลูเป็นนักสู้เพียงคนเดียวที่ยังรักษาสถิติชนะรวดเหมือนกับเจี้ยนอี้
แม้แต่หวงเหลยยังถูกหลูชกจนพังยับ จากผลงานที่ผ่านมา หลูอย่างน้อยก็อยู่ในระดับเดียวกับเจี้ยนอี้ ศึกครั้งนี้ของตนคงยากอีกแน่ แม้แต่ไท่ซูอิ้นเองก็สู้เขาไม่ไหว......
ฉะนั้นศึกครั้งนี้ คงต้องตั้งเป้าหมายไว้ที่การแย่งชิงห้าอันดับแรกเท่านั้น?
จึงจำเป็นต้องรักษาสภาพร่างกายเอาไว้ให้ดี......
หลูหลินยืนอยู่ห่างออกไปสามสิบจาง ยังไม่ทันได้กระชับเส้นเอ็น ก็ได้ยินเชียนฮวนเอ่ยขึ้นว่า
“ข้ายอมแพ้”
ข้อความลอยน้ำท่วมขึ้นมา แต่ไม่มีใครประหลาดใจ
ก่อนการปะทะ บนม่านแสงก็มีผู้คนวิเคราะห์กลยุทธ์ของเชียนฮวนกันมาแล้วมิใช่น้อย
ในแขวงแคว้นอู๋ ยิ่งก้าวขึ้นไปได้หนึ่งอันดับ รางวัลย่อมต่างกัน
การสุดฝีมือปล่อยทุกอย่างใส่หลู ไม่อาจเทียบกับการรักษากำลังไว้แย่งอันดับที่เหลือ
ยกที่หก ไท่ซูอิ้นพบกับกุยอู่เต่า
กุยอู่เต่ายังคงเป็นสภาพหมดสติสตาเช่นก่อนหน้า ยืนอยู่บนเวที แต่กรอบของกฎธรรมชาติทั้งเจ็ดที่หลอมรวมกันถูกเจี้ยนอี้ทลายลงไปแล้ว
ดวงใจแห่งวิถีแตกสลาย แววตาไร้แสง
ไท่ซูอิ้นเดินเข้าไป นิ้วชี้ขวาดที่กลางหน้าผากของกุยอู่เต่า
กุยอู่เต่าล้มถอยหลังลงไป หมดสติ
ตลอดทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสองลมหายใจ
ยกที่เจ็ด หวงเหลยพบกับเซียงหวาง
เซียงหวางลากกายที่พันไปด้วยผ้าปูนขึ้นไปยืนบนเวที เงียบงันอยู่ครู่ใหญ่ แล้วก็เช่นเดียวกับเชียนฮวน ตกลงใจเสียแล้วว่าจะรักษากำลังไว้แย่งโควตาในรอบถัดไป