หลูหลินมองเห็นแล้ว
ในแถบแสงเส้นหนึ่ง หลูหลินตัดขาดโซ่สีเลือดทั้งหมดได้สำเร็จ ช่วยจักรพรรดินีเจาหนิงลงจากบัลลังก์จักรพรรดิกระดูกขาว ทั้งสองเคียงบ่าข้างกันสู้ฝ่าออกมา และในที่สุดก็ปราบหลีหวงลงได้อย่างสิ้นเชิง
แต่เมื่อทั้งสองกลับคืนสู่ราชธานี กลับพบว่าเมืองทั้งเมืองได้กลายเป็นแดนมรณะไปแล้ว ความเกลียดชังของสรรพชีวิตนับล้านพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ปนเปื้อนพลังมังกรที่จักรพรรดินีเจาหนิงเพิ่งฟื้นคืนมาได้อย่างสิ้นเชิง นางจึงหลุดล่องสู่วิถีมารในที่สุด กลายเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าหลีหวงเสียอีก
ในแถบแสงอีกเส้นหนึ่ง หลูหลินกับหลีหวงตายพร้อมกัน ค่ายกลเทพเลือดกุยซือขาดการควบคุม พลังงานได้ลบขอบเขตของแคว้นต้าเซี่ยทั้งหมดออกจากแผนที่
อีกเส้นหนึ่ง หลูหลินล้มเหลว อำนาจทั้งปวงถูกหลีหวงแย่งไป วิญญาณถูกขังคุกไว้ ต้องเฝ้าดูจักรพรรดินีเจาหนิงถูกกลืนกิน เฝ้าดูราชธานีกลายเป็นทะเลเลือด ส่วนตนเองกลับถูกหลีหวงใช้เป็นภาชนะ กลายเป็นบันไดขั้นแรกให้หลีหวงแทนที่วิถีแห่งสวรรค์
ยังมีเส้นเวลาที่มืดมนที่สุดอีกหนึ่งเส้น
ตัวเขายอมรับข้อเสนอของหลีหวง บูชายัญสรรพชีวิตนับล้านเพื่อรักษาชีวิตจักรพรรดินีเจาหนิงเอาไว้
แต่เมื่อหลูหลินหันกลับมา สิ่งที่ประจักษ์ต่อสายตา คือดวงตาคู่นั้นของฝ่าบาท เปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว ความรังเกียจ และความเป็นคนแปลกหน้า
ในที่สุด หลูหลินก็ลงนั่งบนบัลลังก์จักรพรรดิกระดูกขาวบทใหม่ ใบหน้ายิ้มร้ายไม่ต่างจากหลีหวงแม้แต่น้อย
อนาคตนับอสงไขย จุดจบนับอสงไขย มีดี มีเลว มีเศร้า มีสุข
"อนาคตนับอสงไขย จุดจบนับอสงไขย มีดี มีเลว มีเศร้า มีสุข