ด่านเยี่ยนเหมินกวน บนกำแพงเมือง
หลูหลินลืมตาขึ้น หายใจฮือกใหญ่
ทุกสิ่งที่เพิ่งผ่านมา เป็นเรื่องจริง!
ชายหนุ่มยกมือขึ้นโดยสัญชาตญาณ ปาดคราบเลือดที่มุมปาก ความเจ็บปวดแปลบปลาวที่อกช่วยย้ำเตือนว่า สิ่งที่เพิ่งเผชิญมาไม่ใช่ภาพลวงตา!
บรรพบุรุษตระกูลหลู จักรพรรดิผู้ก่อตั้งมหาอาณาจักรหลู หลูหยวน ถูกหลีหวงเสกหลอมกลายเป็นจักรพรรดิมาร!
และจุดมุ่งหมายสูงสุดของหลีหวง มิใช่ความเป็นอมตะอย่างที่คิด หากแต่ต้องการเปิดประตูสู่ห้วงเหวที่น่าสะพรึงยิ่งกว่า!
หลูหลินยังไม่ทันได้รู้สึกตัวจากข้อมูลมหาศาลนั้น
พลังสะพรึงกลัวที่บรรยายไม่ถูก พุ่งทะยานขึ้นฟ้าจากทิศนอกด่านห่างออกไปร้อยลี้!
สายพลังนั้นเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม บ้าคลั่ง และจิตใจที่อยากกลืนกินสรรพชีวิตทั้งปวง!
เป็นจักรพรรดิมารหลูหยวนที่สูญสิ้นสติสัมปชัญญะไปโดยสิ้นเชิง!
หลูหลินหันศีรษะมองไปยังทิศนอกด่าน
ขอบฟ้าไกลโพ้น ถูกสีแดงหม่นอันเป็นลางร้ายย้อมซ้ำไปทั้งแผนฟ้า!
จักรพรรดิมารกำลังจะตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์!
เวลาไม่มากแล้ว!
หุบเขาหินดำ!
จุดยึดเหนี่ยวของกาลเวลา!
ถ้อยคำเหล่านี้ประสานร้อยเข้าด้วยกัน หมอกหนาในสมองของหลูหลินค่อย ๆ แหวกออก
และเขาก็เข้าใจความหมายของบททดสอบที่หลีหวงวางไว้แล้ว
จักรพรรดิมารคือบรรพบุรุษตระกูลหลู
หากหลูหลินประสงค์จะผ่านบททดสอบของหลีหวง ย่อมต้องสังหารบรรพบุรุษของตนเอง
แต่เมื่อ "เหตุ" อย่างหลูหยวนดับสูญไปโดยสิ้นเชิง "ผล" บนสายสกุลนี้ จะถูกลบหายไปจากกระแสกาลเวลาตามไปด้วยหรือไม่?
ตัวเขาจะหายไปด้วยหรือ?
นี่คือปฏิทรรศน์แห่งบรรพชนงั้นหรือ?
หลูหลินก้มหน้าครุ่นคิด แล้วพ่อแม่ล่ะ?
คนที่เขาฝันถึงทุกวัน ทุ่มเททุกอย่างเพื่อจะชุบชีวิตคืนมานั่นล่ะ?
หากแม้แต่ตัวเขาเองยังไม่มีอยู่จริง แล้วการชุบชีวิตจะไปยึดเหนี่ยวกับอะไร?