ประธานผู้อาวุโสทั้งหลายมองหน้ากันตาค้าง
ในโลกนี้มีเพียงอริยเต๋าจิ่วหลิงเท่านั้นที่กล้าเปิดปากขอสิ่งใดจากปฐมเต๋า แม้ทุกคนจะเป็นอริยเต๋าเช่นเดียวกัน แต่ระหว่างอริยเต๋าก็ยังมีสูงต่ำ
อริยเต๋าจิ่วหลิงเป็นผู้ใช้หรือ เพียงแค่ในหมู่ต่างเผ่าก็เลื่องชื่อไปทั่ว
มีชื่ออยู่ในห้าร้อยอันดับแรกของทะเบียนมนุษย์ต้องสังหารของเผ่ากลไก
"ยิ่งไปกว่านั้น" อริยเต๋าจิ่วหลิงชำเลืองมองกลุ่มอริยเต๋าที่ยังล้อมเช้งเสียวเหยินเอาไว้ไม่ยอมปล่อยบนลานกว้าง "เสียยิ่งกว่าให้พวกคนเหล่านั้นแย่งเจี้ยนอี้ไปเลี้ยงดูกันคนละทาง ก็ควรให้ทางพันธมิตรจัดการอย่างเดียว มอบทรัพยากรชั้นเลิศให้แก่เขามากกว่า"
แทบเสียงจะจบลง เขาก็กำลังจะลุกขึ้นไปเชื่อมต่อกับสำนักใหญ่ของพันธมิตร...
ตูม!
ม่านแสงสั่นไหวเป็นครั้งที่สาม
ทุกคนหันศีรษะมาพร้อมกัน
บนม่านแสง นามหนึ่งที่ตรึงแน่นอยู่ที่ชั้นที่สามสิบเอ็ด ปราศจากความไหวไปสิบเอ็ดเดือนเต็ม กลับสั่นสะท้านขึ้นมาฉับพลัน
แล้วกระโดดขึ้นไปสู่ชั้นที่สามสิบสอง
กระโดดขึ้นอีกสู่ชั้นที่สามสิบสาม
แล้วหยุดลง
นามนั้นปรากฏชัดเจนบนม่านแสง — ฉู่ฉางเทียน!
"ผู้ถือเต๋ายวนกระบี่รึ?" มีเสียงกระซิบดังขึ้นจากในหมู่ฝูงชน
"เขาขึ้นไปได้อย่างไร? ชั้นสามสิบเอ็ดถึงหกสิบทดสอบเรื่องจุดเริ่มแห่งการหลอมรวมกฎ เขามีกฎแค่สายเดียวคือวิชากระบี่..."
โทษโทษมหันต์อื้ออึงขึ้นทั่ว
ฝีเท้าของอริยเต๋าจิ่วหลิงหยุดลง เขาหันกลับไปมองม่านแสงอีกหน
ฉู่ฉางเทียน ชั้นที่สามสิบสาม
เข้าม่วนคิ้วเล็กน้อย แล้วก็รู้แจ้ง
"แต่ความอดทนของเด็กน้อยคนนี้ก็ไม่เลว"
"ยุคนี้ของแดนเยาวคาง... บางทีอาจสร้างปาฏิหาริย์ได้จริง..."