ก็ในยามนั้นเอง
ปฐมเต๋าว่านเซียง ผู้นั่งอยู่ ณ ที่ประทับขวาสุดและหลับตาบำเพ็ญสมาธิมาช้านาน ก็ทอดพระเนตรเปิดพระเนตรขึ้นอย่างช้า ๆ
หึ่ง!
วินาทีที่ทรงเปิดพระเนตร กระแสกาลเวลาภายในวิหารประชุมเก้าชั้นฟ้าทั้งหมดก็หยุดนิ่งสนิท
ปฐมเต๋าว่านเซียงประทับอยู่ ณ บัลลังก์สูงสุด
กระแสกาลเวลาของวิหารประชุมเก้าชั้นฟ้าทั้งมวล ณ ขณะนี้หยุดนิ่งสนิททั้งประการ
"ไท่ฉู่" ปฐมเต๋าทรงตรัสขึ้น พระโอษฐ์ว่างเปล่าและยิ่งใหญ่
พระองค์มิได้ทรงสนพระทัยต่อแรงสังหารที่เดือดพล่านรอบกายประมุขศาลาไท่ฉูแม้แต่น้อย น้ำพระโอษฐ์เรียบเฉย
"ความฉุนเฉียวของเจ้า มิอาจเปลี่ยนวิถีการหมุนเวียนของจักรวาลตามที่กำหนดไว้ได้"
พระหัตถ์ขวาทรงเชิดขึ้น ทรงเหวี่ยงนิ้วเบา ๆ เข้าที่ห้วงอากาศ ผังดาราจักรวาลที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมก็แผ่ขยายกลางอากาศ
"การชำระการชำระล้างยิ่งใหญ่มิได้มุ่งเป้าไปยังเผ่ามนุษย์เพียงผู้เดียว"
"เผ่าเทพกำลังปิดผนึกเทพเขต ตัดขาดสามพันโลกด้วยมือตนเอง เผ่าพันธุ์ชั้นต่ำนับไม่ถ้วนที่พึ่งพิงเผ่าเทพถูกทิ้งไว้กลางรอยแยกแห่งห้วงอากาศ"
"เผ่าปีศาจได้ถอนทัพกลับสู่ดาวต้นตระกูลทั้งหมวล สละดินแดนนอกเขตอีกกว่าสิบกัลป์ ปล่อยให้สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ย่อยสลายดินแดนดาราอันรุ่งเรืองเหล่านั้นเป็นผงธุลี"
"ส่วนเผ่าแมลง ยอมบูชายัญรังแม่ไปถึงหนึ่งในสามโดยสมัครใจ"
"เผ่าพันธุ์ทั้งหลายล้วนสั่นขลาด ล่าถอยภายใต้พระเดชแห่งสวรรค์"
"ทว่ามีเพียงเผ่ามนุษย์ ถูกพระประสงค์จัดให้เป็นเป้าหมายชำระล้างลำดับแรก"
สายพระเนตรเลื่อนลง และหยุดนิ่ง ณ ตัวหลูหลินในที่สุด
ปฐมเต๋าทรงจ้องมองหลูหลิน ดั่งพระเนตรทะลุผ่านร่างกาย มองเห็นได้โดยตรงถึงจักรวาลจิ๋วที่วิวัฒนาการอยู่ภายในกายของเขา
"เพราะเจ้าหวังจะย้อนเดินลอยทางเด่าเดิมของยุคกำเนิด"
"ร่างกายคือจักรวาล"
"นี่คือการล้มล้างพันโลกมหึมา เป็นความผิดปกติที่ไม่มีวันยอมให้ดำรงอยู่"
ภายในมหาโรงเงียบกริบราวพรำ