คุณหมอหวงตรวจสภาพของเจียงหว่านอวี๋อย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วให้ผลสรุปไม่ต่างไปจากที่ประเมินผูเถาไว้
จ้าวอวี่โจวกับผู้นำเจียงได้ฟังดังนั้น หัวใจของทั้งคู่ก็ตกลงสู่เบื้องล่างพร้อมกัน
ร่างกายไม่มีปัญหาใดๆ แต่กลับนอนหลับไม่ตื่นเสียที เป็นไปได้ไง หากไม่หาสาเหตุจากมุมของเรื่องเวทมนตร์คาถา ก็คงไม่มีทางอื่นแล้วสินะ
“งั้นฉันไปไหว้ที่ศาลเทพเจ้าเมืองด้านหลังก็ได้!” เฉินเสี่ยวหลานลุกขึ้นทันที “ศาลนั้นมีผู้คนไปกราบไหว้กันแน่นขนัด! ได้ยินมาว่าขอสักอย่างก็เวิร์กมาก! ผูเถากับคุณเจียงนอนหลับไม่ตื่นมาตลอด บางทีถ้าฉันไปอธิษฐานกับเทพเจ้าที่ศาล เทพอาจจะช่วยปกปักให้ผูเถาตื่นขึ้นมาได้ก็ได้นะ!”
หวงเฉียวเยว่ได้ฟังก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ญาติผู้ป่วยคะ ตอนนี้เป็นปี 1977 แล้วนะคะ ทุกเรื่องต้องยึดวิทยาศาสตร์ ความคิดแบบนี้ไม่ถูกแล้ว สิ่งเหล่านั้นเป็นความเชื่อโบราณล้าสมัย เป็นเรื่องหลอกลวง สร้างแต่ความเสียหาย”
เฉินเสี่ยวหลานถูกพูดเช่นนั้นก็ไม่พอใจขึ้นมาหน่อยๆ แล้วบ่นเบาๆ ว่า “คุณก็ไม่เคยเห็นเอง แล้วรู้ได้ไงว่าเป็นเรื่องปลอม?”
เสี่ยวผูเถาของพวกเขาเกิดมาเป็นนักพรตตั้งแต่แรก และเก่งกาจมากด้วย!
เผิงกุ้ยเจินดึงแขนเสื้อเธอ ลากออกมาจากห้องผู้ป่วยอย่างแอบแฝง ระหว่างเดินก็กระซิบเบาๆ ว่า “เรื่องนี้พวกเราไปทำกันเองเงียบๆ ก็พอแล้ว พูดออกมาต่อหน้าคุณหมอหวงทำไมกัน เธอน่ะเป็นผู้หญิงยุคใหม่ ไปเรียนการศึกษาชั้นสูงที่ต่างประเทศมา ไม่เหมือนพวกเรา!”
เฉินเสี่ยวหลานบ่นงับๆ “รู้แล้วรู้แล้ว ตอนนี้เราไปซื้อธูปเทียนกระดาษเผาหน้าศาลเทพเจ้าเมืองก่อน แล้วเข้าไปกราบไหว้ขอพร ให้ผูเถากับจินสุ่ย จินมู่ของฉันหายเร็ว ๆ นี้”