เห็นจ้าวอวี่โจวขับรถเปปมาแต่ไกล คุณนายผู้เฒ่าฮั่วก็ยิ้มแฉ่งเดินออกไปรับทันที
"หัวหน้ากองจ้าว! สวัสดีปีใหม่ค่ะ!"
จ้าวอวี่โจวจอดรถ ลงไปหยิบของขวัญและดอกไม้เพลิงจากเบาะหลัง พร้อมส่ายหน้ายิ้ม "สวัสดีปีใหม่ครับคุณนายผู้เฒ่าฮั่ว วันนี้ผมพาเด็กสองคนมารับสังฆทานปีใหม่"
ฮั่วหานถานอุ้มผูเถาลงจากรถ ใบหน้าคมคายยังคงเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง
เขากวาดสายตามองคนตระกูลฮั่วอย่างเรื่อบเบา ไม่เปิดปากพูดอะไร
คุณนายผู้เฒ่าฮั่วเห็นเขาไม่ยอมเอ่ยเรียกใคร สีหน้าก็ฝืดๆ เล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเหลืออยู่ "สวัสดีปีใหม่นะลูก อยู่ที่ตระกูลจ้าวเป็นไงบ้าง? สบายดีใช่ไหม?"
เสี่ยวผูเถาโอบกอดคอฮั่วหานถานแน่น เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเล็กหวาน "สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณยายฮั่ว พี่หานถานอยู่บ้านหนูสบายดีมากเลยค่ะ! พี่เขายังรับปะป๊าเป็นปะป๊าด้วย ตอนนี้พี่หานถานเป็นพี่ใหญ่แท้ ๆ ของหนูแล้วนะ~! แบบพี่แท้ ๆ เลยค่ะ!"
พูดจบก็จุ๊บหนึ่งทีลงบนแก้มฮั่วหานถาน ราวกับประกาศกรรมสิทธิ์ แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงเล็กๆ "พี่หานถานไม่ได้ดีกับหนูคนเดียวนะคะ แต่ดีกับคนในบ้านหนูทุกคนด้วย! พี่เขาซื้อของขวัญปีใหม่มาให้คนทั้งบ้านหนูเลยค่ะ!"
"หนุกก๊ายบอกว่าโตขึ้นจะหาเงินเงินเยอะๆ ๆ ๆ! ให้คนทั้งบ้านวอได้กินดีอยู่ดี แล้วให้วอเป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดที่สุดที่สุดในสามโลกค่ะ!"
พูดถึงตรงนี้ เจ้าตัวเล็กก็เงยหน้ามองคุณนายผู้เฒ่าฮั่วด้วยดวงตาใสๆ ยิ้มจนหางตาโค้ง "ขอบคุณคุณยายฮั่วนะคะ ที่ส่งหนานถานก๊ายที่เก่งกาจขนาดนี้มาให้บ้านวอ! บ้านวอถือว่าเจอสมบัติล้ำค่าแล้วค่ะ!!!"