ฟางซิวยืนนิ่งแล้วหันไปมองประตูโรงพยาบาลจิตเวชที่เคยเห็น แต่กลับพบว่าประตูนั้นหายไปแล้ว
ที่ที่เคยมีประตูกลับเป็นกำแพงแทน
เขาถอยสองก้าวมองออกไป ไม่มีโรงพยาบาลจิตเวชอีกแล้ว เหลือเพียงอาคารไป๋หลิวซูหยวนที่หรูหราและสง่างาม
ฟางซิวกระพริบตาโดยสัญชาตญาณ พอเปิดตาอีกครั้ง โรงพยาบาลจิตเวชก็กลับมาอีกครั้ง! แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยพี่เจาจางหายไป
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เขาจ้องเขม็งไปที่โรงพยาบาลจิตเวชเขียวอาน
วินาทีถัดมา สิ่งประหลาดก็เกิดขึ้น อาคารไป๋หลิวซูหยวนเริ่มปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ เหมือนเทคนิคการปรากฏตัวแบบค่อยๆ จางหายไปแล้วค่อยเข้มขึ้น เป็นภาพเบลอก่อนจะชัดเจนและกลายเป็นมรึงขึ้นทีละน้อย
และสิ่งที่น่าประหลาดแต่ก็คือ โรงพยาบาลจิตเวชเขียวอานยังอยู่!
อาคารทั้งสองเหมือนถูกซ้อนทับกัน
เวลาวุนวาย? อวกาศซ้อนทับ?
ตอนนี้ฟางซิเหมือนตาลาย เห็นภาพซ้อนรอบด้าน เห็นโรงพยาบาลจิตเวชซ้อนกับไป๋หลิวซูหยวนเต็มไปหมด
เขาขยับไปอีกที่ พยายามยืแขนไปสัมผัส ผลคือมือของเขาผ่านกำแพงโรงพยาบาลจิตเวช ไปจนแตะกับกำแพงไป๋หลิวซูหยวนก็หยุด
ในใจสรุปได้ว่าโรงพยาบาลนี้คงเหมือนกับสิ่งประหลาดทั้งหลาย เป็นภาพลวงตา มองเห็นได้ แต่ต้องมีเงื่อนไขบางอย่างถึงจะจับต้องได้
ที่นี่ยังคือไป๋หลิวซูหยวน โรงพยาบาลจิตเวชเสมือนเป็นภาพโฮโลแกรมที่ปกคลุมอยู่เหนือไป๋หลิวซูหยวน
ทำให้ฟางซิไม่อยากไปหาหวู่ต้าไห่แล้ว แต่ต้องการสืบหาความลับในโรงพยาบาลนี้โดยเร็ว