ในห้องทำงานแผนกบุคคลของโรงงานผลิตอาหาร บังเอิญคุณโจวอยู่ที่นั่นพอดี
พอได้ฟังคำบอกเล่าของพี่รักษ์การ เขาก็ลุกขึ้นทันทีแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ผมจะออกไปดูด้วยกันกับพวกคุณสักหน่อย”
ระหว่างทาง คุณโจวยังพูดอีกว่า “ตามหลักแล้วไม่น่าจะเป็นแบบนี้นะ การรับพนักงานใหม่กับการขึ้นเป็นพนักงานประจำของโรงงานผลิตอาหาร เราจัดการกันเองทั้งหมด นอกจากการโยกย้ายตำแหน่งระดับบริหารแล้ว โดยทั่วไปพนักงานธรรมดาไม่จำเป็นต้องผ่านแผนกบุคคลระดับเมือง”
เรื่องนี้ก็เป็นเพราะพี่รักษ์การมองไม่ชัดนั่นเอง
ที่จริงแล้วเอกสารที่หลิวเหวยตงยื่นให้เขาดู เป็นของแผนกบุคคลระดับอำเภอที่อยู่ใต้เมือง
พี่รักษ์การยิ่งร้อนใจขึ้นไปอีก เขาพูดว่า “หรือว่าอีกฝ่ายเป็นนักต้มตุ๋น? ฉันโดนเขาหลอกแล้วหรือเนี่ย? ไม่น่าใช่มั้ง เขาขับรถยนต์มาด้วย ดูภูมิฐานเอามาก ๆ”
บางครั้งงานของพี่รักษ์การก็ทำยากอยู่เหมือนกัน
อย่างเวลามีคนบางประเภทมาหาถึงโรงงานผลิตอาหาร ถ้าเขาขวางไว้ก็กลัวจะไปล่วงเกินพวกเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจจากข้างนอก
แต่ถ้าไม่ขวาง ก็กลัวพนักงานของโรงงานผลิตอาหารจะเกิดเรื่อง พอถึงตอนนั้นเขาก็ต้องรับผิดชอบอีก
คุณโจวปลอบพี่รักษ์การว่า “คุณลุง วางใจเถอะครับ ผมจะไปดูด้วยกันกับพวกคุณ ถ้าอีกฝ่ายเป็นนักต้มตุ๋น เราก็แค่ไล่เขาไป คุณลุงไม่ต้องโทษตัวเองหรอกครับ”
พี่รักษ์การก็แค่กลัวว่าเฉียวหลานซูจะเกิดเรื่องไม่ใช่หรือ