หัวหน้าทีมขนมปังอย่างเหอจวีหงนี่โชคร้ายจริง ๆ
เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าขนมปังดี ๆ ทำไมถึงอบเสียได้?
ขนมปังของโรงงานผลิตอาหารส่วนใหญ่ทำด้วยเครื่องจักรแล้ว แต่ยังต้องใช้คนตัดแบ่งแป้ง ปั้นขึ้นรูป แล้ววางลงบนสายพาน
จากนั้นสายพานก็จะลำเลียงแป้งขนมปังเข้าเตาอบโดยอัตโนมัติ พอหมุนครบหนึ่งรอบ ขนมปังก็อบเสร็จ เหลือแค่ให้พนักงานนำไปบรรจุหีบห่อเท่านั้น
ที่จริงงานก็ไม่ได้ซับซ้อน ปัญหาอยู่ตรงไหน เหอจวีหงยังคิดไม่ออกในตอนนี้
หัวหน้าแผนกตรวจคุณภาพแซ่เหลียว ชื่อเหลียวจื้อหง อายุห้าสิบปีแล้ว เขาทำงานที่โรงงานผลิตอาหารมาสิบกว่าปี เคยประจำอยู่แทบทุกโรงงาน ตั้งแต่พนักงานธรรมดา เลื่อนเป็นหัวหน้าทีม แล้วเป็นหัวหน้าฝ่ายผลิต จนสุดท้ายได้เป็นหัวหน้าแผนกตรวจคุณภาพ เขาเข้าใจทุกขั้นตอนเป็นอย่างดี
ครั้งนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังยังมีหัวหน้าโรงงานผลิตเว่ยเจิ้งเหยียกับรองหัวหน้าอีกสองคนตามมาด้วย
เหลียวจื้อหงเป็นคนไม่ยอมปล่อยผ่านแม้แต่เรื่องเล็กน้อย ครั้งนี้เขามาเพื่อสอบสวนหาคนรับผิดชอบ
เขาจ้องเหอจวีหงแล้วถามอย่างเข้มงวดว่า “ขนมปังล็อตนี้มีปัญหา เธอเป็นหัวหน้าทีม ไม่ได้ตรวจดูไว้ล่วงหน้าหรือไง? จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้หรือว่าปัญหาอยู่ตรงไหน?”
ขนมปังล็อตนี้อบเสียไปห้าสิบกว่าก้อน
นั่นไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ เลย
แป้งมีค่าขนาดไหน จะปล่อยให้พวกเขาเอามาทิ้งขว้างแบบนี้ได้อย่างไร?
เหอจวีหงถูกถามจนรู้สึกอับอาย หน้าแดงก่ำ เธอฝืนความกระอักกระอ่วนแล้วพูดว่า “ผู้อำนวยการเหลียว ครั้งนี้น่าจะเป็นเพราะมีคนงานใหม่เข้ามาหลายคน พวกเขายังทำงานไม่คล่องก็เลยเกิดข้อผิดพลาด เดี๋ยวฉันไปตรวจดู...”