คุณหนูน้อยวัยสามขวบ เก็บสัตว์กลายพันธุ์ในวันสิ้นโลกจนเป็นราชัน

ตอนที่ 8 แค่หน้ามันชาไปหน่อย……

6 นาที· 1.3K คำ

เธอมองสภาพคนขับตรงหน้า ก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงหยิบเสื้อสูทของสามีมาผูกปลายแขนเสื้อข้างหนึ่งให้แน่น แล้วสอดมือเข้าไปหยิบขวดไวน์แดงในตู้เย็นเล็กผ่านเนื้อผ้า

เธอค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้คนขับอย่างระมัดระวัง

ซอมบี้ยิ่งตื่นเต้น ในสายตามัน นี่มันเนื้อสดส่งถึงบ้านฟรี ๆ ชัด ๆ!

แขนทั้งสองข้างของมันเหวี่ยงไปมาแรงขึ้นกว่าเดิม

หลินหวานตั้งใจจะฟาดหัวมัน แต่แขนสองข้างนั่นเกะกะสายตาเหลือเกิน เธอจึงฟาดเข้าไปตรง ๆ แขนทั้งสองข้างของมันห้อยลงจากข้อศอกทันที ราวกับหักจากข้างใน

เธอฉวยโอกาสฟาดเข้าที่หัวซอมบี้เต็มแรง ขวดไวน์แดงแตกละเอียด หนังศีรษะชิ้นหนึ่งของคนขับหลุดร่วงลงมาตรงหน้าหลินหวาน

เธอตกใจจนสะดุ้ง ถอยหลังไปหลายก้าว คนขับยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิม หลินหวานเห็นน้ำลายที่ไหลเยิ้มในปากมัน และได้ยินเสียงฟันกระทบกันกรอด ๆ

หลินหวานมองขวดไวน์แดงที่แตกละเอียดอยู่บนพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ถ้าเป็นเมื่อก่อน แค่คนธรรมดาคนหนึ่งก็จัดการมันได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนขับที่ไม่ค่อยออกกำลังกายเลย

เสียงคำรามของมันดังขึ้นกว่าเดิม หลินหวานรีบคลำหาสิ่งของที่พอจะใช้ได้ แต่กลับไม่มีอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสักชิ้น!!!

ถ้ามีเหล็กเส้นสักท่อนหรือมีดถังสักเล่มก็คงดี จะได้จัดการเจ้าสัตว์ประหลาดบนเบาะคนขับนี่เสียเลย

พอคิดเช่นนั้น เหล็กเส้นปลายแหลมท่อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเธออย่างไร้ที่มา แม้จะเล็กไปหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่มี

หลินหวานยิ้มดีใจ วางเหล็กเส้นท่อนนั้นลงบนพื้น แล้วสอดมือไปหยิบผ่านเนื้อผ้า เหล็กเส้นทิ่มลงกลางกระหม่อมของคนขับอย่างจัง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป