เลือดสีแดงคล้ำทะลักออกจากเบ้าตา ปนกับโคลนไหลลงมาตามร่องย่นทีละสาย
ตามรอยแยกจะงอยปาก โคนขา และซอกกระดอง มีแสงสีขาวปนเลือดซึมออกมาเป็นเส้น ๆ เพียงไม่กี่นาที ร่างมหึมาที่อยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตรก็เปื้อนเลือดไปทั่ว จนหาแม้แต่จุดสะอาดสักแห่งไม่เจอ
เต่ายักษ์ดิ้นพล่านราวกับคลุ้มคลั่ง ขาทั้งสี่ข้างไถบ่อโคลนจนพลิกคว่ำ เงาร่างที่เกาะอยู่บนตัวถูกสะบัดตกลงไปคนแล้วคนเล่า ทว่าตัวใหม่ก็พุ่งเข้าไปแทนที่ทันที
กวางน้อยบนไหล่ฉินเหยาเชิดหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ แสงที่เขางอกอ่อน ๆ วูบสว่างขึ้นแล้วหรี่ลง สว่างขึ้นแล้วหรี่ลง
ติงเยี่ยนยืนอยู่กลางลาน มองจนคอแห้งผาก
หญ้าจือหลินแย่งร่างกับเต่ายักษ์ตัวขนาดนี้ แล้วยังชนะได้ด้วย
นี่คือความสามารถของสมบัติล้ำค่าระดับหายาก
ในภาพ ดวงตาที่เหลืออยู่ของเต่ายักษ์เริ่มพร่าเลือนขึ้นเรื่อย ๆ มันเสียเลือดมากเกินไป การเคลื่อนไหวจึงช้าลงทีละน้อย
ลมหายใจของติงเยี่ยนก็ช้าลงเช่นกัน
เขาคิดในใจ: โอกาสมาแล้ว
แค่เจ้าตัวนี้ยกขาขึ้นเหยียบ บึงที่อยู่ห่างออกไปสิบกิโลเมตรก็พลิกปั่นป่วนตั้งแต่ฝั่งนี้ไปอีกฝั่ง ถ้าลอกความสามารถนี้มาได้...
เขายังไม่เคยลอกแบบสิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตจากผีเสื้อหมื่นสรรพรูปมาก่อน
แต่ตัวนี้ถูกหนอนแดงตรึงไว้กับที่ เลือดท่วมตัว ทั้งหนีไม่ไหวและสะบัดพวกมันไม่หลุด
ถ้ารอจนกลุ่มรุ่งโรจน์ฆ่ามันได้ ซากก็จะกลายเป็นของยึดได้ของพวกนั้น เขาไม่มีทางเข้าไปใกล้ได้ด้วยซ้ำ
โอกาสนี้มีแค่ชั่วครู่
ติงเยี่ยนยกข้อมือขึ้น เปิดพิกัดที่บันทึกไว้
เซฟเฮาส์ หุบเขา
เงินจากหุบเขาอสรพิษแทบจะกวาดจนเกลี้ยงแล้ว จำนวนงูในหุบเขาก็น้อยลงจนเห็นได้ชัด ผู้เล่นก็มาถึงกันหมดแล้ว พิกัดช่องนี้จึงไม่คุ้มค่าอีกต่อไป
อีกอย่าง กลับไปแล้วค่อยใส่พิกัดใหม่ก็ได้
เขาเพ่งจิตไปยังหุบเขา แล้วกดลบ
ช่องที่ว่างลงมีชุดตัวเลขปรากฏขึ้น
บึงน้ำเน่า