“ออกมา”
เพียงขยับความคิด
ผีเสื้อหมื่นสรรพรูปก็ลอยขึ้นจากหัววัว
แสงเจ็ดสีแผ่กระจายกลางอากาศ
ตูม!
เสียงทุ้มดังขึ้น วัวจักรกลตัวหนึ่งผุดขึ้นจากก้นหลุม
ร่างสูงสิบกว่าเมตรตั้งตระหง่านอยู่กลางหลุม
มันก้มศีรษะลง บดบังแสงอาทิตย์ไปเกือบครึ่งก้นหลุม
แกนกลางตรงอกเรืองแสงสลัว ๆ เส้นแสงสีแดงหลายสายส่องลอดออกมาจากรอยต่อของเกราะ
ติงเยี่ยนเงยหน้ามอง แล้วเดินวนรอบมันครึ่งรอบ
เขาส่งความคิดเข้าไป
หน้าต่างค่าสถานะพลันเปิดออก
【ผีเสื้อหมื่นสรรพรูป·แปลงร่าง: วัวพ่นฟ้า】
คุณภาพ: ตำนาน
พละกำลัง: 13.6
ความว่องไว: 11.2
ร่างกาย: 13.4
จิตใจ: 10.8
สกิล: 【แกนเตาหลอม】【เพลิงเขา】【พ่นฟ้า】
สายตาของติงเยี่ยนไล่จากบรรทัดแรกลงไปจนถึงบรรทัดสุดท้าย
ระดับตำนาน แต่เมล็ดกำเนิดของอีกฝ่ายกลับอยู่แค่ระดับสมบัติพิเศษ เรื่องนี้ทำให้ติงเยี่ยนงุนงง หรือจะเป็นเพราะพลังของอีกฝ่ายขาดพร่องจนแก่นแท้เสียหาย?
ติงเยี่ยนมองบรรทัดนี้ซ้ำอีกสองครั้ง
ค่าสถานะนี้หรูหราจริง ๆ
หรูหราเกินเหตุไปหน่อย
จากนั้นเขาก็มองสกิล
【แกนเตาหลอม】: เปลวไฟจากเตาหลอมแผ่ซ่านทั่วร่าง ค่าสถานะพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก แต่เมื่อไฟมอด พลังนี้ก็ไม่อาจคงอยู่ได้ตลอดไป
【เพลิงเขา】: เปลวไฟบนเขาสามารถถ่ายเทไปยังอาวุธได้ เมื่อไฟห่อหุ้มคมดาบ ดาบธรรมดาก็กลายเป็นดาบเพลิง ฟันเหล็ก เหล็กหลอมละลาย ฟันเกราะ
【พ่นฟ้า】: เปลวไฟจากเตาหลอมทั่วร่างพ่นออกมาจนหมดในคราวเดียว รวมตัวเป็นปราณดาบสายหนึ่ง ฟาดฟันได้ทั้งฟ้าและดิน ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้ ฟันภูเขา ภูเขาแยก ฟันฟ้า
เขาไล่ดูสกิลทั้งสามจากบนลงล่างจนจบ
โดยรวมแล้วแทบไม่ต่างจากสกิลที่ใช้ต่อสู้กันก่อนหน้านี้ สกิลพ่นฟ้าน่าจะเป็นท่าที่อีกฝ่ายใช้ฟันฟ้า
เมื่อเขาเก็บความคิด ร่างสูงสิบกว่าเมตรก็สลายเป็นแสงเจ็ดสี กลับมารวมตัวกัน ก่อนจะกลายเป็นผีเสื้อตัวเล็กเท่าฝ่ามือ