ไม่มีเลือด ไม่มีศพ แม้แต่เสียงกรีดร้องก็ไม่มี
ผู้คนถูกดึงหายไปจากถนนทั้งอย่างนั้น
“เคร้ง”
มีดในมือเจ้าของร้านขายเนื้อร่วงกระแทกเขียง
หญิงชราที่หิ้วตะกร้าอยู่ริมถนน ขาอ่อนทรุดลงนั่งบนธรณีประตู ริมฝีปากสั่นระริก
“เมื่อ 300 ปีก่อน...เมื่อ 300 ปีก่อน ก็เก็บคนไปแบบนี้...”
“เก็บไปทั้งเมือง...เก็บไปทีละเมือง...”
ห้องถ่ายทอดสดของติงเยี่ยนระเบิดขึ้นทันที
จำนวนผู้ชมตรงมุมขวาบนพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
“??????”
“คนหายไปไหน?! คนที่เพิ่งเข้ามาเมื่อกี้ล่ะ!!”
“บนฟ้านั่นอะไร! เส้น! เส้นสีม่วง!!”
“เมื่อ 300 ปีก่อนเก็บคนไปคืออะไรกัน? สตรีมเมอร์ รีบหนีเร็ว!!”
ติงเยี่ยนยืนนิ่งอยู่กับที่
เส้นสีม่วงเส้นหนึ่งห้อยลงมาเฉียดไหล่ของเขา
เขามองเห็นรูปร่างของมันชัดเจน เส้นนั้นหนากว่าเส้นผมไม่เท่าไร สีม่วงใสระยิบระยับ ตอนห้อยลงมาไม่มีเสียงแม้แต่น้อย
มันเฉียดแขนของเขา ก่อนจะห้อยลงไปพันรอบผู้เล่นคนหนึ่งที่เพิ่งก้าวออกมาจากแสงสีขาวด้านหลัง
กระตุกขึ้นครั้งเดียว
แล้วก็หายไป
เหงื่อเย็นผุดพรั่งพรูทั่วแผ่นหลังของติงเยี่ยน
เส้นนั้นอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงครึ่งฉื่อ
เส้นสีม่วงบนฟ้าค่อย ๆ ม้วนกลับขึ้นไปทีละเส้น
ราวกับมีมือข้างหนึ่งกำลังรวบตาข่ายผืนใหญ่ให้หดกลับไปกลางอากาศอย่างช้า ๆ
ท้องฟ้าเหนือชิงโจวกลับมาสว่างสดใสอีกครั้ง
บนถนนสายยาว ผู้คนที่เหลืออยู่ต่างมองหน้ากันไปมา
แผงค้าครึ่งหนึ่งยังมีไอร้อนลอยกรุ่น
ติงเยี่ยนค่อย ๆ เงยหน้า มองท้องฟ้าที่เกลี้ยงเกลาไร้สิ่งใด
ริมฝีปากสั่นน้อย ๆ
เขายกข้อมือขึ้น เปิดบันทึกการแลกเปลี่ยน
【แลกเปลี่ยนสำเร็จ: พิกัดถนนสายยาว ชิงโจว】
【แลกเปลี่ยนสำเร็จ: พิกัดถนนสายยาว ชิงโจว】
【แลกเปลี่ยนสำเร็จ: พิกัดถนนสายยาว ชิงโจว】