ฉวยจังหวะหายใจ มีแสงเจ็ดสีสายหนึ่งลอยออกจากคอเสื้อของเขา เลียดพื้นอ้อมไปหลังรถโดยสารที่พลิกคว่ำตรงหัวมุมถนน แล้วหยุดนิ่งลง
กล้องในห้องถ่ายทอดสดจับจ้องกลางถนนตั้งแต่ต้นจนจบ
ตอนที่ฝุ่นควันฟุ้งขึ้นมาอีกครั้ง ไม่มีใครสังเกตเห็นแสงหลากสีนั้น
เจตจำนงกดลงมา
ด้านหลังรถโดยสาร ก้อนแสงหลากสีขยายตัวขึ้นอย่างไร้เสียง วงแล้ววงเล่า ร่างมหึมาที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีเทาตั้งตระหง่านแนบกำแพงตึก ใหญ่กว่าร่างที่เคยเผยโฉมในอ่าวเจียงวานเสียอีกหนึ่งช่วง
【ขุนเขากดทับ】
อาณาเขตแผ่คลุมลงมาจากเบื้องบน เว้นไว้เพียงพื้นที่รอบเท้าของติงเยี่ยน
ลุงใหญ่กำลังเหยียบโคมไฟถนนที่หักไปครึ่งหนึ่งพุ่งเข้ามา ทว่ากลางอากาศ ร่างพลันทรุดฮวบ
ตูม!
ทั้งตัวเขากับเสาไฟครึ่งท่อนถูกกระแทกกลับลงกลางถนน เข่าทรุด หลังงอ พื้นยางมะตอยใต้เท้ายุบลงทีละชั้น ร่างทั้งร่างถูกกดฝังลงไปในพื้น
“อึก!”
ลำคอของลุงใหญ่เกร็งแข็ง หมอกดำสายหนึ่งซึมออกมาจากทั่วร่าง ฝืนต้านแรงกดดันและดิ้นรนออกมา
อาณาเขตกดเขาให้ตายไม่ได้ แต่ก็เพียงพอให้ติงเยี่ยนเดินเข้าไปถึงตัว
ติงเยี่ยนถีบขาหลังพุ่งเข้าไปยังขอบเขตอาณาเขต บิดเอวและสะโพกจนสุดแรง
อาศัยแรงพุ่งไปข้างหน้า เตะเข้าใส่หน้าอกของอีกฝ่ายเต็มแรง
ร่างของลุงใหญ่ที่ฝังอยู่ในพื้นถูกเตะจนจมลึกลงไปอีกครึ่งฉื่อ
ติงเยี่ยนไม่หยุด
เตะครั้งที่สอง ครั้งที่สาม
หมัด ศอก เข่า
กระหน่ำลงไปไม่ยั้ง รวมแรงเป็นหนึ่งซัดต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งกดร่างนั้นให้จมลงไปในดินอีกชั้น
หมอกดำถูกซัดสลาย รวมตัวขึ้น แล้วถูกซัดสลายอีกครั้ง