เกล็ดสีเขียวคล้ำปกคลุมทั่วทั้งร่าง เกล็ดแต่ละแผ่นใหญ่กว่าฝาหม้อ ทอดยาวจากโคนคอไปจนถึงปลายหางที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร ร่างของมันเคลื่อนไหวขึ้นลงอยู่บนผิวน้ำ
แค่ส่วนสันหลังที่โผล่พ้นผิวน้ำก็ยาวเจ็ดถึงแปดเมตรแล้ว และนั่นยังเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของร่างทั้งตัว
บนหัวมีเขาสั้น ๆ สองเขา โคนเขาพันด้วยสาหร่ายน้ำ ตอนอ้าปากหายใจ ฟันซี่เล็กเรียงแน่นก็ขาววับเป็นประกาย
มังกร
คำแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวติงเยี่ยนคือคำนี้
แต่แล้วเขาก็ส่ายหน้า ปฏิเสธความคิดนั้น
ไม่มีขา
ไล่สายตามองตั้งแต่หัวจรดหาง ใต้ลำตัวของมันเรียบเกลี้ยง ไม่มีอะไรยื่นออกมาเลย
งูเจียว?
ขณะที่กำลังคาดเดา รูม่านตาเรียวยาวบนหัวของมันก็หันมาทางนี้
ดวงตาข้างนั้นจับจ้องเขาตรง ๆ จากระยะหลายร้อยเมตรบนท้องฟ้า
มันเห็นเขาแล้ว
วินาทีถัดมา ผิวน้ำในแม่น้ำที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรก็ระเบิดขึ้น
ชั่วขณะที่หางงูฟาดลงกลางแม่น้ำ สายน้ำทั้งสายราวกับถูกใครเตะเข้าอย่างจัง มวลน้ำมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นจากแม่น้ำตรงดิ่งเข้าหาเขา
หลบ!
ความคิดยังไม่ทันจบ แร้งฉีกเมฆก็เอียงปีกทั้งสองข้าง ร่างทั้งร่างพลิกกระเด็นออกไปไกล
ตูม!
เสาน้ำระเบิดกลางอากาศเฉียงลงไปด้านล่าง น้ำสาดโครมลงมาใส่เขาจนเปียกชุ่ม หยดน้ำกระแทกขนปีกดังกระทบเหมือนเม็ดหิน
พอตั้งหลักได้ เขาก็ปาดน้ำบนใบหน้าแล้วก้มลงมองอีกครั้ง
ผิวน้ำสงบนิ่ง สายน้ำยังคงไหลลงสู่ปลายน้ำตามปกติ เงาร่างยาวหลายสิบเมตรหายไปแล้ว
แร้งฉีกเมฆบินวนอยู่กับที่รอบหนึ่ง แล้วก็อีกรอบ
ติงเยี่ยนหมอบอยู่บนหลังนก แผ่นหลังเปียกโชกแนบกับขนปีก เขานิ่งงันอยู่นาน ไม่ขยับแม้แต่น้อย