มู่หว่านชิงที่อยู่ด้านข้างก็อึ้งไปเช่นกัน ใครก็คิดไม่ถึงว่าคุณแม่ฉินจะติดต่อเทพหมอหูตัวจริงได้โดยตรง
คราวนี้ก็เหมือนหลีกุ่ยเจอหลีกุยเข้าจริง ๆ น่าอายสุด ๆ!
“คุณนาย ท่านเทพหมอหูมาแล้วครับ!”
ตอนนั้นเอง คนใช้คนหนึ่งก็เดินเข้ามาอย่างรีบร้อน แล้วเอ่ยกับคุณแม่ฉิน!
“หา? เชิญเร็ว ๆ ไม่ ฉันจะออกไปต้อนรับท่านเทพหมอหูด้วยตัวเอง!”
คุณแม่ฉินไม่มีเวลาสนใจหยางเทียนอีกในทันที พลางลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้ายินดีอย่างยิ่ง แล้วสาวเท้าก้าวใหญ่เดินออกจากห้องนอนไป
“นัก...หยางเทียน ที่นี่ไม่ต้องใช้คุณแล้ว คุณรีบไปหลบในห้องน้ำเถอะ เดี๋ยวค่อยแอบออกไปเงียบ ๆ รับบัตรใบนี้ไป รหัสอยู่ด้านหลัง!”
ฉินอวี่เยียนยัดบัตรธนาคารใส่อกหยางเทียน แล้วไม่พูดพร่ำทำเพลง ผลักหยางเทียนเข้าไปในห้องน้ำของห้องนอน
“คุณหนูฉินครับ อย่ามายุ่งสิ เราตกลงกันไม่ใช่เหรอครับ ผมรักษาคุณพ่อคุณหาย คุณให้ผมสองร้อยล้าน?”
หยางเทียนยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน
ฉินอวี่เยียนปวดหัวเล็กน้อย: “จอมหลอกลวง เลิกเล่นสักทีเถอะ ฉันจ้างคุณมาหลอกแม่ฉัน ไม่ได้ให้คุณมาหลอกฉัน ตอนนี้ตัวจริงเทพหมอหูก็มาแล้ว ฉันไม่มีทางให้คุณแกล้งเป็นศิษย์เขาหรอก แกล้งต่อไปก็ไม่ได้แล้ว คุณรีบรับเงินแล้วไปเสียเถอะ”
“ท่านเทพหมอหู ขอเพียงท่านรักษาสามีฉันหาย ฉันยอมจ่ายเงินเท่าไหร่ก็ได้!”
“มะเร็งตับอ่อนกระผมไม่มีทางรักษาให้หายขาดได้แน่นอน ได้แต่ดูว่ามีวิธีใดที่จะช่วยให้คุณฉินมีชีวิตอยู่ได้อีกสักระยะหนึ่งหรือไม่!”
ระหว่างที่ฉินอวี่เยียนกับหยางเทียนกำลังยื้อยุดกันอยู่นั้น คุณแม่ฉินก็พาหูชิงหนิวเดินเข้ามาแล้ว