เมื่อสวีจืออี้ได้ยินอวี๋อี้ฟานพูดประโยคนั้นกับเผยเหิงด้วยปากของตัวเอง ปมเล็ก ๆ ที่ติดค้างอยู่ลึกในใจของเธอก็คลายออกในที่สุด
เธอรู้ว่านี่เป็นสัญญาณว่าเผยเหิงกับอวี๋อี้ฟานคืนดีกันแล้ว
เป็นดังที่คาด สีหน้าของเผยเหิงผ่อนคลายลงเรื่อย ๆ เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “อืม พวกเราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปเหมือนกัน”
พูดจบเขาก็หันไปมองสวีจืออี้ เธอพยักหน้าให้เขา คล้ายกำลังชื่นชมว่าเขาทำได้ถูกต้องแล้ว วินาทีนั้นเขาราวกับกลายเป็นผู้ชนะในชีวิต ได้คนรักที่สูญเสียไปกลับคืนมา และได้เพื่อนกลับมาคืนดีกันดังเดิม
หลังวางสาย เผยเหิงกางแขนออก สวีจืออี้ยิ้ม ก่อนโผเข้าสู่อ้อมกอดของเขาอย่างอ่อนโยน ทั้งสองกอดกันแน่น
ไม่ไกลออกไป เฮ่าเฮ่าพาล่อล่อกับหมิงชูกำลัง “แอบมอง” อยู่
“พี่ชาย ไปหาคุณพ่อ ให้เล่านิทาน~” ล่อล่อเตือนเฮ่าเฮ่าด้วยเสียงเล็ก ๆ น่ารัก
ทั้งสามนอนไม่หลับ จึงอยากลงมาให้เผยเหิงขึ้นไปเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง
แต่พอลงมา ทั้งสามก็เห็นคุณพ่อคุณแม่กำลังกอดกันอย่างมีความสุข จึงรู้สึกเกรงใจ ไม่กล้าเข้าไปรบกวน
ทว่าความอยากฟังนิทานก่อนนอนนั้นรุนแรงเหลือเกิน รุนแรงจนล่อล่อกับหมิงชูตัวน้อย ๆ ต้านทานไม่ไหว