ตอนที่ 31 ต้องจัดการตระกูลเจียงอย่างเข้มงวด ไม่อย่างนั้นฉันจะไปจัดการพวกเขาด้วยตัวเอง!
แต่หลังจากด่าเสร็จ อวี่เหมยฟางก็รู้สึกสงสารเจียงเนี่ยนขึ้นมาทันที
อย่างไรเสียก็อยู่ด้วยกันมาหลายวัน เธอไม่เห็นว่าเจียงเนี่ยนจะเป็นผู้หญิงโง่เขลาเลย
ก่อนหน้านี้ที่ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นลงไป คงมีเหตุผลจำเป็นบางอย่างแน่
คิดไปคิดมา เธอก็เริ่มหาเหตุผลมาแก้ต่างให้ความผิดของเจียงเนี่ยน
“ไอ้หนูเจียง ต้องเป็นพ่อแม่บุญธรรมของเธอที่เลี้ยงเธอจนโง่แน่ ๆ ไม่ใช่ความผิดของเธอทั้งหมดหรอก”
“บ้านคนปกติไม่มีทางเลี้ยงลูกสาวแท้ ๆ ให้โง่ขนาดนี้หรอก ต่อให้เธอไม่ยอมตามสามีไปอยู่กองทัพ พ่อแม่ก็ต้องเร่งให้เธอไป ไหนเลยผู้หญิงที่แต่งงานแล้วจะอยู่บ้านตัวเองตลอดไปได้”
“ใช่แล้ว พวกเขาต้องไม่ยอมให้เธอตามสามีไปอยู่กองทัพแน่ ๆ ใช่ไหม?”
อวี่เหมยฟางตบต้นขาฉาด ยิ่งคิดก็ยิ่งต่อเรื่องได้มากมาย
“พวกเขาคงเห็นเธอเป็นต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ถึงไม่ยอมให้เธอบอกนายพันโทฮั่วว่าคลอดลูกแล้ว ไม่อย่างนั้นถ้าเขาพาเธอกับลูกอีกสองคนไปอยู่ด้วย แล้วไม่ส่งเงินมา พ่อแม่บุญธรรมของเธอก็ไม่มีรายได้ต่อเนื่องน่ะสิ”
“เรื่องแบบนี้ฉันเคยได้ยินมา”
“บ้านเดิมของผู้หญิงบางบ้านชอบขอเงินจากลูกสาวกับลูกเขยมาเลี้ยงลูกชายตัวเอง”
“ถึงขั้นทำให้การแต่งงานของลูกสาวพังไม่เป็นท่า แล้วก็ขายเธอซ้ำอีกรอบเพื่อเอาเงินสินสอด”
“พ่อแม่บุญธรรมของเธอนี่เลวจนหนองไหลจริง ๆ!”
เจียงเนี่ยนคิดในใจว่า พี่สะใภ้คนนี้จินตนาการเรื่องราวออกมาได้ครบถ้วนจริง ๆ
ช่างมีประสบการณ์เสียเหลือเกิน!
เธอพยักหน้าเบา ๆ แล้วแต่งเรื่องต่อไปตามที่อีกฝ่ายพูด “ก็ประมาณนั้นแหละ ฉันเพิ่งได้สติเมื่อรู้ว่าพวกเขาจะขายลูกของฉัน แล้วยังจะบังคับให้ฉันแต่งงานใหม่ด้วย”