ตอนที่ 33 คุณพ่อคะ แม่โกรธจนไม่เอาพวกเราแล้วหรือเปล่า
“แทบจำไม่ได้เลย ตอนนี้คุณทั้งขาวทั้งผิวเนียน เมื่อก่อนดำคล้ำจนฉันยังสงสัยอยู่เลยว่า ตอนนั้นนายพันโทฮั่วเห็นอะไรในตัวคุณ”
“ตัวก็ผอมเหมือนไม้เสียบผี ไม่มีเนื้อสักสองขีด ต้องบำรุงอีกเยอะเลย”
เจียงเนี่ยนคิดในใจ: พี่สะใภ้คนนี้พูดตรงจริง ๆ ไม่กลัวฉันโกรธบ้างเลยหรือไง
แต่พอมาเจอกันคราวนี้ ฮั่วเสี่ยวกลับไม่ได้ใส่ใจว่าเธอเคยดำและขี้เหร่ เอาแต่ตำหนิเธอที่ดูแลลูกไม่ดี
เขาคงไม่รู้สึกอะไรกับหน้าตาที่สวยขึ้นของเธอด้วยซ้ำ
เจียงเนี่ยนยิ้มแล้วตอบว่า “กินไม่อิ่มมานาน ก็ต้องผอมเป็นธรรมดาค่ะ”
พอเธอยิ้ม ก็เผยฟันขาวสะอาดอีกครั้ง รอยยิ้มยังดูสวยกว่าแต่ก่อนมาก
มองแล้วชวนให้รู้สึกถึงความงามสง่าอย่างเป็นธรรมชาติ
อวี่เหมยฟางยังคงพินิจใบหน้าของเจียงเนี่ยน ยิ่งมองก็ยิ่งอิจฉา
“คำโบราณพูดไว้จริงด้วยว่าความขาวกลบความขี้เหร่ได้หมด”
“ไอ้หนูเจียง คุณนี่รู้จักซ่อนตัวเองจริง ๆ ถ้าปล่อยให้ใบหน้าสวย ๆ แบบนี้เผยออกมา ระหว่างทางคงมีผู้ชายเลว ๆ ไม่รู้กี่คนหมายตาคุณแน่”
พูดจบเธอก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบแก้มอีกครั้ง “ผิวเนียนลื่นเชียว ปกติดูแลยังไงเหรอ”
ตอนนี้เธอแทบไม่เชื่อแล้วว่าเจียงเนี่ยนเติบโตมาท่ามกลางการถูกทารุณ
เจียงเนี่ยนรีบอธิบายว่า “พี่สะใภ้คะ เดิมทีผิวฉันขาวเนียนอยู่แล้ว แค่โดนแดดก็คล้ำง่าย ช่วงสองสามวันนี้ไม่ได้ทำงานในไร่นา ก็เลยกลับมาขาวอีกครั้งค่ะ”